Ο Θωμάς Πάνου υπηρετεί το ποδόσφαιρο σάλας από τα… σπάργανά του σχεδόν και το έχει ζήσει σε όλες τις εκφάνσεις του. Γνωρίζει πρόσωπα και πράγματα, ξέρει τις παθογένειες που υπάρχουν και προτείνει λύσεις. Για τον ίδιο, υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορούν να γίνουν και δεν έχουν γίνει ως τώρα και τα οποία θα μπορούσαν να βοηθήσουν σην ποιοτική αναβάθμιση του αθλήματος στην Ελλάδα.
Ο παίκτης – προπονητής της Ολυμπιάδας Αγίας Παρασκευής, μίλησε αποκλειστικά στο futsalhellas.com και αναφέρθηκε σε πολλά θέματα που αφορούν τον ίδιο, την ομάδα του, το σήμερα και το αύριο της Σάντα, ενώ παίρνει ξεκάθαρη θέση και για όσα θα πρέπει να γίνουν στη σάλα, προκειμένου να βγει από το τέλμα και αναδυθεί στον αφρό.
Παράλληλα, μίλησε και για το φετινό πρωτάθλημα και τόνισε πως δίκαια έφτασαν στους τελικούς οι ΑΕΚ και Παναθηναϊκός, ενώ για την Ολυμπιάδα θεωρεί πως η χρονιά είναι ξεκάθαρα αποτυχημένη. Δεν θα ήταν υπερβολή να τονιστεί πως ο Πάνου… απασφάλισε και είπε τα πράγματα με τ’ όνομά τους και με ανιδιοτελές ενδιαφέρον για το καλό του futsal στη χώρα μας.
Αναλυτικά η συνέντευξή του:
Τι δεν πήγε καλά στο ξεκίνημα της σεζόν και ήρθε τόσο νωρίς η αλλαγή προπονητή;
“Είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει αυτό στην ομάδα αλλά και σε μένα στα χρόνια που ασχολούμαι με το futsal. Χάσαμε 2-1 στην πρεμιέρα από τον Ερμή στα Ιλίσια και 9-2 από τον Δούκα στην έδρα μας. Δεν ήταν εύκολα παιχνίδια για να πεις ότι είχες 6 σίγουρους βαθμούς. Ενδιάμεσα στους 2 αγώνες έλειπα στο εξωτερικό, γύρισα Κυριακή βράδυ, Δευτέρα παίξαμε με τον Δούκα και Τρίτη μας ανακοίνωσε ο πρόεδρος ότι δεν θα συνεχίσει ο προπονητής στην ομάδα και η απόφαση ήταν από κοινού. Για τα υπόλοιπα θα χρησιμοποιήσω το ρητό τα εν οίκω μη εν δήμω”.
Το πρόσημο για φέτος είναι θετικό, αρνητικό ή μια από τα ίδια σε σχέση με πέρυσι;
“Είναι ξεκάθαρα αρνητικό. Μιλάμε για την περσυνή χρονιά που η ομάδα έχασε το κύπελλο με 1-0 από την ΑΕΚ στον τελικό της Χαλκίδας και αποκλείστηκε στα ημιτελικά του πρωταθλήματος από τον Παναθηναϊκό με 3-1 στην σειρά. Φέτος δεν φτάσαμε καν στα ημιτελικά του πρωταθλήματος (αποκλεισμός με 2-1 στην σειρά από τον Δούκα στους 8) και ήττα 4-2 στον ημιτελικό κυπέλλου από τον Παναθηναϊκό”.
Για τη νέα σεζόν θα πορευτείτε με το φετινό μοντέλο (παίκτης – προπονητής) ή θα γίνουν συζητήσεις με τη διοίκηση;
“Κοιτάμε να κάνουμε το καλύτερο δυνατό για την ομάδα στα πλαίσια που μας επιτρέπει το budget μας. Στόχος είναι να έρθει ένας άνθρωπος γνώστης του futsal, να βοηθήσει την ομάδα να αποδώσει το maximum και να βελτιώσει μικρούς και μεγαλύτερους σε ηλικία παίχτες. Υλικό υπάρχει αλλά χρειάζεται υπομονή, επιμονή και δουλειά κυρίως από τους παίχτες”.
Μπορείς να σε φανταστείς σε άλλη ομάδα, έχοντας με τέτοια πορεία στην Ολυμπιάδα;
“Έκανα ένα πέρασμα ενός έτους από το Αθήνα 90 στα 21 μου, όπου κέρδισα ένα πρωτάθλημα και έπαιξα Futsal Cup. Έκτοτε είχα αρκετές φορές προτάσεις για μεταγραφή αλλά πάντα για μένα έπαιζε ρόλο η παρέα και η οικογένεια οπότε μου ήταν δύσκολο να φύγω και να τα αφήσω όλα πίσω. Ιδανικά θα ήθελα να κατακτήσω ένα πρωτάθλημα με την Ολυμπιάδα και να παίξω στην Ευρώπη για μία τελευταία φορά πριν τελειώσει το ταξίδι μου στο futsal. Του χρόνου θα είναι η τελευταία μου ευκαιρία μιας και νομίζω ότι ήρθε το πλήρωμα του χρόνου (έκτος και αν με μεταπείσουν – χαχαχα)”.
Πώς βλέπεις το φετινό πρωτάθλημα όσον αφορά στο αγωνιστικό σκέλος; Καλύτερο ή χειρότερο σε σχέση με πέρυσι;
“Βλέπουμε ένα συναρπαστικό πρωτάθλημα έως τώρα. Οι σειρές των προημιτελικών ήταν πιο ανταγωνιστικές των τελευταίων χρόνων. Νομίζω ότι δίκαια έχουν φτάσει στον τελικό ΑΕΚ και ΠΑΟ καθώς ήταν οι πιο σταθερές ομάδες κατά την διάρκεια της χρονιάς. Τρομερή χρονιά για τον Ερμή που έκανε το παραπάνω βήμα καθώς και για την ELITE που έδειξε ένα τρομερό πρόσωπο στα play off ζορίζοντας την ΑΕΚ. Εύχομαι και ελπίζω οι τελικοί να είναι αντάξιοι των ονομάτων και των roster των 2 ομάδων, να μην έχουμε παρατράγουδα (κάτι που φοβάμαι πολύ) και να κερδίσει ο καλύτερος!”
Οργανωτικά βλέπεις θετικά σημάδια ή παραμένουν οι παθογένειες του παρελθόντος;
“Μπορούμε να μιλάμε για ώρες για την οργάνωση. Αν δεν μπορούμε να έχουμε ένα καλεντάρι σταθερό από την αρχή της χρονιάς και να παρεμβαίνουμε μόνο όταν υπάρχει πραγματική ανάγκη (αγώνες Εθνικής Ανδρών) αλλά το αλλάζουμε κάθε τρεις και λίγο, νομίζω ότι πρέπει να αρχίσουμε από τα βασικά. Δεν υπάρχει αυτό που έγινε φέτος με το final four του κυπέλλου να είναι πριν τα τρίτα παιχνίδια των προημιτελικών. Αλλάζει τις ισορροπίες αναφορικά με το ποινολόγιο και τον τρόπο που εκτίονται ποινές. Επίσης δεν βρίσκω λόγο ύπαρξης στους αγώνες κατάταξης 5-10!!! Αν βγω 5ος θα λάβω περισσότερα χρήματα από το τηλεοπτικό συμβόλαιο; Θα βγω Europa League; Το μόνο που προσφέρει είναι ξεφόρτωμα ποινών. Προσθέτει έξοδα έστω και μειωμένα χωρίς κάποιο λόγο. Αν θέλαμε φιλικά μπορούσαμε να τα παίξουμε και μόνοι μας. Η έδρα του final four θα πρέπει να είναι γνωστή από την κλήρωση όπως και η ημερομηνία διεξαγωγής. Αν περιμένουμε να δούμε ποιοι θα πάνε για να μην παίξουμε στα γήπεδα τους δουλειά δεν κάνουμε. Ας παραδειγματιστούμε από άλλες χώρες πως οργανώνουν το καλεντάρι τους και πως διοργανώνουν τους εγχώριους θεσμούς τους”.
Γιατί η σάλα ενώ έχει δυο δεκαετίες ιστορία, παραμένει ακόμα χαμηλά σε δημοφιλία;
“Ο λόγος είναι προφανής. Αν δεν δώσεις, δεν θα πάρεις. Και αυτό θέμα οργάνωσης είναι. Πρέπει να ασχοληθεί κάποιος σοβαρά με το marketing και να χρειαστεί για κάποιο καιρό να πληρώσεις ακόμα και για να προβληθείς. Δεν μπορείς να περιμένεις από τις διαπροσωπικές σχέσεις του Μπέριου, του Ντάρλα, του Αυλωνίτη για να έχεις 5 λεπτά τηλεοπτικά σε μία εκπομπή… Ούτε θα έρθει κανένας να σου πει πάρε ΧΧΧ€ για να με βάλεις κεντρικό χορηγό χωρίς να έχει κάποιο όφελος! Πρέπει να υπάρχει πλάνο ώστε αυτό το άθλημα να ακούγεται παντού. Δεν είναι εύκολο αλλά βλέπω το Unileague να έχει προβολή από Nova, χορηγούς και αναρωτιέμαι γιατί; Εμείς δεν μπορούμε να το κάνουμε; Ο Καραβίδας με τον Θανασάι πιο γνωστοί είναι από το Unileague παρά από την σάλα…”.
Θεωρείς ότι μάνατζερ και τεχνοκράτες μπορούν να ανεβάσουν το άθλημα ή άνθρωποι μέσα από το ίδιο το άθλημα;
“Χρειάζονται και τα δύο. Για αυτό το άθλημα θα πρέπει οι δικοί του άνθρωποι που το γνωρίζουν να δίνουν τις ιδέες και οι τεχνοκράτες να προσπαθήσουν να τις πραγματοποιήσουν. Ξαναλέω ότι θα έχει κόστος αυτό αλλά εν τέλει οι καρποί θα είναι περισσότεροι. Μόνο με συνεργασία, σύμπνοια και ένα πλάνο μακροπρόθεσμο μπορείς να μεγαλώσεις σαν άθλημα. Ακόμα και η επόμενη διοίκηση θα πρέπει να είναι έτοιμη να ολοκληρώσει ένα σωστό πλάνο αν δεν έχει προλάβει η προηγούμενη. Αυτός άλλωστε πρέπει να είναι και ο ρόλος της ένωσης. Να έχει ή να ακούσει 15 καλές ιδέες, να κρατήσει 10 πραγματοποιήσιμες και να προσπαθήσει να υλοποιήσει τουλάχιστον το 60%”.
Θα περίμενε κάποιος ότι σε ένα άθλημα που γνωρίζεστε όλοι, θα ίσχυε το “ισχύς εν τη ενώσει”, αλλά μάλλον ισχύει το αντίθετο. Ποια είναι η άποψή σου;
“Εδώ ισχύει το έχεις την ισχύ αν έχεις την ένωση… (χαχαχα)! Όλοι μα ΟΛΟΙ που έχουν περάσει από τις διοικήσεις της ένωσης έχουν από λίγο έως πολύ προσπαθήσει να επωφεληθούν είτε σε προσωπικό επίπεδο, είτε σε επίπεδο ομάδας. Αυτές είναι οι παθογένειες του Ελληνικού αθλητισμού και παραγοντισμού. Δυστυχώς όσο και να πειράζει κάποιους αυτό που λέω είναι η αλήθεια. Μια αλήθεια που θα σου πουν όλοι όσοι είμαστε στον χώρο πάνω από μια δεκαπενταετία. Αντί 200 άνθρωποι να κοιτάξουν το κοινό καλό του αθλήματος κοιτάνε τον μικρόκοσμο τους και δρουν όπως βολεύει κατά περίπτωση. Φυσικά θα γίνουν και πράγματα καλά αλλά δεν είναι αρκετά δυστυχώς. Δεν μπορούμε να πανηγυρίζουμε όταν βάζουμε το 5×5 στα σχολεία μετά από 20 χρόνια, ούτε να λέμε ότι έχουμε κάνει 3 σχολές UEFA Futsal B σε αυτό το διάστημα. Αντιλαμβάνομαι ότι κάποια πράγματα δεν είναι εύκολα αλλά ας παραδεχτούμε και από την άλλη ότι δεν πιέσαμε και πολύ για να πετύχουμε πράγματα! Εύχομαι και ελπίζω να αλλάξει αυτή η νοοτροπία στην νέα διοίκηση γιατί στο τέλος θα ξαναλέμε άλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς!”.
Πες μου τα πέντε βήματα που θα ανέβαζαν τη σάλα επίπεδο και θα κέρδιζε το ενδιαφέρον του κόσμου…
“1) Άρτια διοίκηση και οργάνωση του αθλήματος σε όλες τις ηλικιακές κατηγορίες από την ΠΕΠΣ.
2) Ανεύρεση τηλεοπτικής στέγης και προβολής του αθλήματος σε έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο που θα έχει ως αποτέλεσμα την προσέγγιση χορηγών τόσο στην ΠΕΠΣ όσο και στις ομάδες.
3) Με βάση το 2ο (δηλαδή να έχεις επιπλέον πόρους από χορηγίες) όλες οι ομάδες θα πρέπει να αρχίσουν να λειτουργούν τουλάχιστον ημιεπαγγελματικά σε επίπεδο Ανδρών και να αρχίζουν να δουλεύουν με την μεθοδολογία του Futsal από τις υποδομές.
4) Σωστή εκπαίδευση διαιτητών Futsal με κριτήρια αξιολόγησης UEFA – Σωστή εκπαίδευση προπονητών Futsal με κριτήρια αξιολόγησης UEFA
5) Εύρεση προπονητικού κέντρου από την πολιτεία για τις Εθνικές και ενωσιακές ομάδες και σωστός προγραμματισμός ώστε η Εθνική ομάδα που είναι ο καθρέπτης του πρωταθλήματος στην χώρα να αρχίσει και πάλι να μπαίνει σιγά σιγά στον ευρωπαϊκό χάρτη.
Με αυτά μπορείς να φτιάξεις ένα προϊόν θελκτικό για τις μεγάλες ομάδες του ποδοσφαίρου ώστε να ενταχθούν και να ασχοληθούν σοβαρά με το άθλημα (θεωρώ ότι ακόμα δεν έχουν δώσει πολύ βάση στο Futsal AEK και ΠΑΟ), να προσελκύσεις ξένους παίχτες, να κεντρίσεις τον κόσμο με οργάνωση μεγάλων events και σταδιακά να αυξάνεις το κοινό σε ένα άθλημα που σε άλλες χώρες έχει εδώ και δεκαετίες τεράστια απήχηση”.
