Παρότι προερχόμενος από το 11αρι, παίζοντας σε αρκετές ομάδες και όντας προπονητής για 9 χρόνια, ξεκίνησε να ασχολείται με το 5×5 από την 1η χρονιά του επίσημου πρωταθλήματος Σάλας στην Ελλάδα. Αποτελεί μια από τις αρχαιότερες φιγούρες του αθλήματος, συμμετέχοντας ως παίκτης-προπονητής για πολλά χρόνια σε Άρη Βύρωνα και μετέπειτα Ερμή Ζωγράφου, καταλήγοντας, πλέον, να προπονεί τόσο την ανδρική ομάδα των Ζωγραφιωτών αλλά και πολλά από τα τμήματα υποδομής της. Ο λόγος φυσικά για τον Θανάση Τσακανίκα ή “Τσάκα”, όπως συνηθίζουν να τον αποκαλούν γνωστοί και φίλοι του από τον χώρο.
Η ακαδημία του αποτελεί παραδοσιακή δύναμη στο άθλημα, μετρώντας 15 τίτλους(κάνοντας και 4 νταμπλ). Παράλληλα, από το παλμαρέ του δεν λείπουν και δύο πρωταθλήματα Β’ Εθνικής. Ο ίδιος, ως παίκτης, έχει αναδειχθεί πρώτος σκόρερ της Α’ Εθνικής, σημειώνοντας 49 γκολ το 2008 όντας στα 41 του χρόνια.
Ο 49χρονος(3/3/68), πλέον, προπονητής, ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από την ομάδα της γειτονιάς του, τον Ηλυσιακό, στον οποίο και αγωνίστηκε μέχρι 24 χρονών. Από εκεί μετακινήθηκε στον Άρη Νίκεας, αποτελώντας την ακριβότερη(10 εκατ. δραχμές) μεταγραφή της Γ’ Εθνικής για εκείνη την εποχή, ενώ αμέσως μετά τη θητεία του στον Άρη Νίκεας αγωνίστηκε για 6 μήνες στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης πραγματοποιώντας 2 συμμετοχές στο Κύπελλο.
Τσάκας με… μαλλιά! Δεύτερος από αριστερά στην κάτω σειρά.
Με το πέρας του 6μηνου μετεγγράφει στον Πανελευσινιακό όπου έμεινε 3 χρόνια(1 στη Β’ Εθνική και 2 στη Γ’ Εθνική), επιστρέφοντας, εν τέλει, στον Ηλυσιακό για μια 4ετία. Την καριέρα του έκλεισε στον Αστέρα Ζωγράφου, όπου ήταν και η πρώτη ομάδα που προπόνησε παραμένοντας στον πάγκο της για 9 χρόνια.
Πες μας για τα πρώτα χρόνια της Σάλας. Τι θυμάσαι και πως σου φαίνεται η εξέλιξη του αθλήματος από τότε;
Οι σημαντικότερες διαφορές του τότε με το τώρα είναι οι υποδομές και η κατάρτιση παικτών – προπονητών. Στο ξεκίνημα της Σάλας στην Ελλάδα και για αρκετά χρόνια μετά όλες οι ομάδες προπονούνταν και αγωνίζονταν σε ανοιχτά γήπεδα, πράγμα που για τις περισσότερες ομάδες, πλέον, δεν συμβαίνει. Οι σημερινές εγκαταστάσεις δεν έχουν καμία σχέσει με τα πρώιμα χρόνια του ποδοσφαίρου Σάλας στη χώρα μας.
Επίσης, στην εποχή μας υπάρχει το ίντερνετ και η εικόνα στην καθημερινότητά μας με αποτέλεσμα κάθε παίκτης ή προπονητής να μπορεί να παρακολουθήσει ολόκληρους αγώνες του εξωτερικού ώστε να “δανειστεί” στοιχεία χρησιμοποιώντας τα στο παιχνίδι του. Ακόμη, οι σχολές προπονητικής έχουν βοηθήσει πάρα πολύ στην κατάρτιση των “coach” έχοντας ως φυσική συνέπεια τη βελτίωση και εξέλιξη του αθλήματος.
Ποιους παίκτες ξεχωρίζεις από όλα αυτά τα χρόνια;
Δύσκολη ερώτηση… Σίγουρα θα αδικήσω αρκετούς… Από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της Σάλας ήταν φυσικά ο Λιούτας και ο Μιχάλης. Τρομεροί παίκτες. Επίσης, δεν θα μπορούσα να μην αναφέρω τον Μαυραγάνη, τον Βανδώρο, τον Σοϊλεμέ, τον Βενιζέλο, όπως, επίσης, και τον Παππά.
Υπήρξες ποδοσφαιριστής τόσο στο 11αρι όσο και στη Σάλα. Είχες δυνατούς συμπαίκτες και αντιμετώπισες ποιοτικούς αντιπάλους. Tι πιστεύεις ότι πρέπει να έχει ένας παίκτης Σάλας για να ξεχωρίσει;
Το βασικό στοιχείο που πρέπει να έχει ένας ποδοσφαιριστής Σάλας είναι μυαλό και ταχύτητα σκέψης. Το γρήγορο και απαιτητικό παιχνίδι επιβάλλει το μυαλό του παίκτη να είναι σε εγρήγορση, γι’ αυτό και βλέπουμε πολλούς παίκτες με προσόντα αλλά χωρίς… μυαλό να δυσκολεύονται στη Σάλα. Από κει και πέρα, τόσο η τεχνική κατάρτιση όσο και η φυσική κατάσταση παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο συμπληρώνοντας μαζί με το μυαλό την τριάδα των στοιχείων που αποτελούν για μένα τον “τέλειο” παίκτη.
Τι θα συμβούλευες τώρα παίκτες και προπονητές;
Σε ότι αφορά τους παίκτες, το σημαντικότερο που μπορούν να κάνουν είναι να προπονούνται σκληρά σε θέματα τακτικής, τεχνικής και φυσικής κατάστασης, όσο τους το επιτρέπει ο χρόνος τους. Ας μην ξεχνάμε ότι το Futsal στην Ελλάδα βρίσκεται σε ερασιτεχνικό επίπεδο και ότι το 95% των παικτών της Σάλας δεν βγάζει ούτε ευρώ από το άθλημα, με αποτέλεσμα να περιορίζει ο καθένας τον ελεύθερό του χρόνο για την προπόνησή του.
Από την άλλη πλευρά, οι προπονητές οφείλουν να εμπλουτίζουν συχνά πυκνά τις γνώσεις τους για το άθλημα μέσα από σεμινάρια και σχολές προπονητικής. Ξεκάθαρα, στόχος κάθε προπονητή επιβάλλεται να είναι η βελτίωση των ποδοσφαιριστών του, μέσα από την οποία(βελτίωση) επιβραβεύεται και ο ίδιος.
Ποια είναι η πιο ευχάριστή σου ανάμνηση από τη Σάλα; Μια στιγμή που θα απομόνωνες από τότε…
Η πιο ευχάριστη ανάμνησή μου είναι η χρονιά που αναδείχθηκα 1ος σκόρερ στην Α’ Εθνική.(γελάει)
Αυτή η συνέντευξη έγινε με σκοπό να μάθουν οι πιο νέοι την ιστορία του αθλήματος μέσα απο τους πρωτεργάτες του χώρου. Με έμφαση στους πρωταγωνιστές – δηλαδή τους παίκτες – επιχειρούμε να φωτογραφίσουμε τα πρώτα χρόνια του futsal στην χώρα μας για να μάθουν όλοι τις ανέκδοτες ιστορίες της εποχής εκείνης. Η επιλογή των προσώπων γίνεται χωρίς καμία διάθεση να ξεχωρίσουμε κάποιον βάση ικανοτήτων ή προσφοράς, αλλά με γνώμονα να προσεγγίσουμε ανθρωπους που δεν ειναι πλεον κοντά στο αθλημα αλλα αποτέλεσαν μέρος της ιστορίας του, και να τους επανασυστήσουμε στο ευρύ κοινό.
