Η Εθνική ομάδα Νέων έκανε μια πολύ αξιόλογη προσπάθεια στο Main Round του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος που διεξάγεται στη Ρίγα τον Σεπτέμβριο και παρά το γεγονός ότι δεν κατάφερε να αποσπάσει κάποιο θετικό αποτέλεσμα στα τρία ματς που έδωσε με Τσεχία, Ρωσία και Λευκορωσία, το ποτήρι είναι μισογεμάτο.
Το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα πέρασε από τον πρώτο προκριματικό στο Κάουνας με σούπερ εμφανίσεις, εν συνεχεία έβγαλε καλά στοιχεία στη Μόσχα όσο άντεχαν οι παίκτες και ο Γιάννης Ζιάβας γνωρίζει πολύ καλά ότι έχει ένα πολύ καλό υλικό στα χέρια του για να το πλάσει και να το διαμορφώσει όπως νομίζει καλύτερα, ώστε να δούμε επιτυχίες στο μέλλον.
Ο ομοσπονδιακός προπονητής, μίλησε αποκλειστικά στο Futsalhellas.com και είπε πολλά και ενδιαφέροντα πράγματα, τα οποία αφορούν τη γαλανόλευκη, την παρουσία της στο Main Round U19, αλλά και το μέλλον της ελληνικής σάλας σε εθνικό επίπεδο. Όπως ανέφερε, από τώρα πρέπει να γίνει ο σχεδιασμός για την ομάδα U19.
Αναλυτικά η συνέντευξη στο Futsalhellas.com:
Είχατε βλέψεις για κάτι παραπάνω ή οι αντίπαλοί ήταν τέτοιας δυναμικότητας που έκανε την υπέρβαση σχεδόν αδύνατη;
“Πριν έρθουμε στη Μόσχα για τους αγώνες ξέραμε ότι οι ομάδες στο γκρουπ μας θα ήταν πολύ δυνατές. Η οικοδέσποινα Ρωσία θα ήταν το αδιαφιλονίκητο φαβορί για την 1η θέση και την πρόκριση με βάση το ταλέντο και τα αποτελέσματα της ομάδας τους. Η ίδια ομάδα πριν λίγους μήνες ως Κ18 κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στους Youth Olympics στο Μπουένος Άιρες και όπως μάθαμε και εδώ είναι μαζί από τα 15 τους δουλεύοντας συνεχώς σε καμπ και τουρνουά προετοιμασίας. Από εκεί και πέρα, στον όμιλο ήταν η Τσεχία και η Λευκορωσία, ομάδες από δυο προηγμένες φουτσαλικά χώρες ( ranking 12 και 17 στην Ευρώπη αντίστοιχα για τις Ανδρικές τους Εθνικές ομάδες) για τις οποίες είχαμε και εικόνα της δυναμικότητας τους και από φιλικά ματς που είχαν δώσει.
Κατά γενική παραδοχή ήταν ίσως ο δυσκολότερος όμιλος και η Τσεχία με την Λευκορωσία θα μπορούσαν να διεκδικήσουν πρόκριση, αν ήταν σε κάποιο άλλο όμιλο. Εμείς, λοιπόν, ερχόμενοι στους αγώνες, θέλαμε να είμαστε ανταγωνιστικοί τουλάχιστον στα 2 από τα 3 ματς και αν μέσα από την εξέλιξη των παιχνιδιών μας δινόταν η ευκαιρία να διεκδικήσουμε και κάτι περισσότερο.
Για τον πρώτο στόχο θα έλεγα ότι συνολικά η αγωνιστική μας εικόνα (αλλά και κατά γενική ομολογία και των αντιπάλων μας) ήταν πολύ καλή στα μεγαλύτερα διαστήματα των παιχνιδιών. Στον αγώνα, δε, με την Τσεχία που ήμασταν και φρέσκοι και είχαμε μελετήσει τον αντίπαλο πολύ καλά, είχαμε πραγματικά την ευκαιρία για ένα μεγάλο αποτέλεσμα αν στο σημείο της αποβολής αντιπάλου παίκτη και με το σκορ στο 2-2, μπορούσαμε να αξιοποιήσουμε μια από τις ευκαιρίες που δημιουργήσαμε και να προηγηθούμε”.
Ποια πράγματα σας ικανοποίησαν αρκετά και τι ήταν αυτό που περιμένατε να δείτε και δεν βγήκε στον αγωνιστικό χώρο.
“Από τα πράγματα που θεωρώ ότι ήταν σε συνολική αποτίμηση σε ικανοποιητικό επίπεδο, παρά τις ήττες και τα αρκετά γκολ που δεχθήκαμε, ήταν σίγουρα η αμυντική λειτουργία μας τόσο ατομικά όσο και ομαδικά. Είχαμε απέναντι μας ομάδες πολύ παραγωγικές και παίκτες που υπερτερούσαν συντριπτικά σε αθλητικά προσόντα και φουτσαλική παιδεία αλλά καταφέραμε να σταθούμε πολύ καλά με αποκορύφωμα το ματς ενάντια στη Ρωσία όπου τόσο η ατομική άμυνα όσο και η ομαδική με τις καλύψεις, τις αλλαγές και τους σχηματισμούς λειτούργησαν εξαιρετικά. Σίγουρα, θα μπορούσαμε να είχαμε πάει καλύτερα στο σκοράρισμα και θα έλεγα ότι η αδυναμία μας αυτή, μας στέρησε το αποτέλεσμα που κυνηγήσαμε.
Μην ξεχνάμε ότι από την αποστολή μας έλειπε και ο Χρήστος Γκεγκάι, ένας παίκτης που στον προκριματικό γύρο στη Λιθουανία μας είχε βοηθήσει καθοριστικά με τα γκολ που πέτυχε. Τέλος, στο κομμάτι του παιχνιδιού μας που ξέραμε ότι θα δυσκολευτούμε ήταν η κατοχή της μπάλας και η παραγωγή φάσεων και ευκαιριών, όπου όμως κάναμε μεγάλη προσπάθεια να παίξουμε στα ματς και όχι μόνο να αμυνθούμε σκληρά και με διάθεση καταστροφής του παιχνιδιού και το να βλέπεις αυτή την ομάδα των 20 προπονήσεων και 5 παιχνιδιών να το καταφέρνει και αυτό κατά διαστήματα κόντρα σε τέτοιους αντιπάλους ήταν επιτυχία”.
Η παρουσία της Εθνικής στο Main Round συνιστά υπέρβαση και τη βάση ώστε μελλοντικά να δούμε και προκρίσεις σε τελικές φάσεις;
“Η επιτυχία αυτή όμως, ήδη έχει δημιουργήσει μια θετική κινητικότητα στις ομάδες, στους παίκτες και στους προπονητές των υποδομών και μέσω της ενεργοποίησης ξανά των ηλικιακών κλιμακίων προεθνικής έχει ήδη αρχίσει η δουλειά για την επόμενη μέρα. Γυρίζοντας στην Ελλάδα, θα πρέπει από τώρα να κάνουμε τον σχεδιασμό για την επόμενη Κ19, η οποία θα αποτελείται από γεννηθέντες 2002 και μετά, ώστε να εμφανιστούμε έτοιμοι στην επόμενη διοργάνωση EURO U19 (το 2021)”.
Πόσο μακριά ή κοντά είμαστε από το βρισκόμαστε στα μεγάλα ραντεβού; Να πηγαίνουμε δηλαδή και να διεκδικούμε στα ίσια προκρίσεις.
“Ο πρώτος στόχος θα είναι πάλι η πρόκριση στο main round, καθώς πιθανότατα λόγω του ranking μας, θα πρέπει να παίξουμε προκριματικό γύρο. Από εκεί και πέρα, η πρόκριση στην τελική φάση μόνο της 1ης ομαδας από κάθε γκρουπ του main round δυσκολεύει τα περιθώρια και θα πρέπει να λείπει το μεγαθήριο από τον όμιλο για να υπάρχουν ρεαλιστικές ελπίδες”.
Σε αυτές τις ηλικίες, όπου ακόμα οι παίκτες πλάθονται, δεν είναι θεωρητικά πιο εύκολο να έρθουν διακρίσεις απ’ ό,τι στους άνδρες; Βλέπουμε και στο 11άρι για παράδειγμα ότι παραδοσιακά στους μικρούς έχουμε αρκετές επιτυχίες.
“Θα το πω λίγο διαφορετικά. Σε αυτές τις ηλικίες ακόμα δεν έχει ανοίξει η ψαλίδα της διαφοράς των μικρών με τις μεγάλες ομάδες, που συμβαίνει αργότερα λόγω κυρίως της επαγγελματικής ενασχόλησης των παικτών που γίνονται ηλικιακά άνδρες. Ακόμα και οι μεγάλες δυνάμεις του χώρου είναι αναγκασμένες να αλλάζουν όλη την Κ19 ομάδα με την ολοκλήρωση της ηλικίας των παικτών και να ανανεώνονται συνεχώς. Πέρα από τις 3 υπερδυνάμεις του φουτσαλ (Ισπανία, Ρωσία, Πορτογαλία) οι υπόλοιπες ομάδες Κ19 σίγουρα δεν απέχουν από εμάς όσο οι αντίστοιχες Εθνικές στο επίπεδο των ανδρών άρα μια διάκριση θεωρητικά πράγματι δείχνει πιο προσιτή.
Όμως, σε σύγκριση με το ποδόσφαιρο και τις διακρίεις εκεί των μικρών ηλικιών, το FUTSAL υστερεί στις μικρές ηλικίες (10-18) τόσο στην ποσότητα των παικτών που ασχολούνται όσο και στην εξειδικευμένη προπόνηση που απαιτεί το σύνθετο τακτικά σπορ μας. Αυτές οι δυο παράμετροι θα καθορίσουν τα επόμενα χρόνια το επίπεδο όλων των πρωταθλημάτων και τον καθρέφτη τους που είναι οι Εθνικές ομάδες”.
Εσύ προσωπικά κόουτς είσαι ικανοποιημένος από τη δουλειά σου στην ομάδα το διάστημα που έχεις αναλάβει;
“Γνωρίζοντας τις συνθήκες κάτω από τις οποίες δουλέψαμε με τα παιδιά και τον περιορισμένο χρόνο που είχαμε στη διάθεση μας για να γίνουμε ομάδα, αλλά κυρίως βλέποντας την εξέλιξη που είχαμε από την πρώτη προπόνηση για να φθάσουμε εδώ θα πω πως είμαι ικανοποιημένος. Από κει και πέρα όμως, ισχύει ότι και για κάθε προπονητή, σίγουρα υπάρχουν επιμέρους πράγματα που θα ήθελα να έχουν γίνει όπως και αλλά που θα μπορούσαν να έχουν γίνει καλύτερα και να έχουν λειτουργήσει πιο αποδοτικά. Όμως, ήμουν και πολύ τυχερός που είχα ένα γκρουπ παικτών που πέρα από το ταλέντο είχαν και τον χαρακτήρα και την προσωπικότητα και σαν πραγματικά σφουγγάρια ρουφούσαν τα πάντα και τα έβγαλαν στο γήπεδο”.
