Το futsal, επίσης γνωστό ως ποδόσφαιρο εσωτερικού χώρου πέντε εναντίον πέντε, είναι ένα ομαδικό άθλημα που γίνεται όλο και πιο δημοφιλές τα τελευταία χρόνια. Η παρούσα διατριβή είχε ως στόχο να περιγράψει και να διερευνήσει τις απαιτήσεις των αγώνων, τα χαρακτηριστικά των παικτών και τη νευρομυϊκή απόδοση κατά τη διάρκεια της σεζόν στο futsal.

Τα αποτελέσματα της παρούσας συλλογής επιστημονικών άρθρων επέτρεψαν το συμπέρασμα ότι οι παίκτες του futsal εκτίθενται σε υψηλό φυσιολογικό, νευρομυϊκό και βιοχημικό στρες κατά τη διάρκεια, αμέσως μετά και μετά από 24 ώρες μετά τον αγώνα, με σημαντικές διαφορές στις απαιτήσεις του αγώνα μεταξύ των δύο ημιχρόνων, χωρίς όμως να λαμβάνονται υπόψη άλλοι παράγοντες όπως εντός/εκτός έδρας, νίκη/ήττα, ή ένα παίζεις με τον πρώτο/τελευταίο στην κατηγορία. Επιπλέον, οι επίσημοι αγώνες futsal παρουσίαζαν υψηλότερη ένταση σε σύγκριση με τους μη επίσημους αγώνες (φιλικά).

Όσον αφορά τα χαρακτηριστικά των παικτών, οι επαγγελματίες παίκτες futsal καλύπτουν μεγαλύτερη απόσταση και εκτελούν περισσότερες ενέργειες υψηλής έντασης σε σύγκριση με τους ημιεπαγγελματίες παίκτες. Επιπλέον, οι επαγγελματίες παίκτες παρουσιάζουν χαμηλά ποσοστά σωματικού λίπους, υψηλές φυσιολογικές (αερόβια-αναερόβια) και νευρομυϊκές (σπριντ, δύναμη, άλμα και αλλαγή κατεύθυνσης) ικανότητες.

Σχεδόν όλοι οι προπονητές δύναμης και φυσικής κατάστασης αναφέρουν την παρακολούθηση του προπονητικού φόρτου, οι περισσότεροι από αυτούς μέσω της χρήσης υποκειμενικών εργαλείων ή GPS, και χρησιμοποιούν τις νευρομυϊκές μετρήσεις για την αξιολόγηση της απόδοσης και την παρακολούθηση της κόπωσης μέσα στην αγωνιστική περίοδο. Επίσης, οι γυμναστές εφαρμόζουν προπόνησης δύναμης και αποκατάστασης για τη φυσική προετοιμασία στο futsal.

Οι παίκτες παρουσίασαν σημαντικές θετικές μεταβολές μετά την προετοιμασία, ωστόσο, η μέγιστη ισχύς του άλματος μειώθηκε σημαντικά κατά τη διάρκεια της αγωνιστικής περιόδου. Tέλος, η νευρομυϊκή απόδοση και ο σχετικός αριθμός τραυματισμών χωρίς επαφή επηρεάστηκαν αρνητικά από την περίοδο αποκατάστασης που προέκυψε από το COVID-19.

More info:

Email: kspyrou@ucam.edu

X (previous twitter): @SpyrouKostas

Καθηγητής Universidad Católica San Antonio de Murcia (UCAM)

Υπεύθυνος Φυσικής Κατάστασης – Εργοφυσιολόγος σε ομαδικά αθλήματα (futsal – ποδόσφαιρο)

Για την οικονομία της κουβέντας χωρίσαμε τις ομάδες σε τρία γκρουπ, ανάλογα με τη βαθμολογία και τη δυναμική που έχουν εμφανίσει μέχρι στιγμής.

Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΟΡΥΦΗΣ

Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΤΕΤΡΑΔΑΣ

Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΜΟΝΗΣ

Η αγωνιστική σεζόν 2022-2023 παρότι δεν ενείχε προσωπικές αγωνιστικές συγκινήσεις, έμελλε να είναι αυτή, στην οποία βούτηξα στα βαθιά του ποδοσφαίρου σάλας καθώς αξιοποίησα αυτές τις ώρες διαφορετικά.

Με διττό τρόπο. Αφενός αφιερώνοντας αρκετό χρόνο και φαιά ουσία ασχολούμενος με τα βασικά προβλήματα του προπονητή σάλας, όπως η αναγνώριση του ρόλου, της κοινωνικής θέσης κ΄ προσφοράς, ουσιαστική απόδοση όλων των νόμιμων ως εργαζόμενου, αλλά και τη συνολική συμπεριφορά που οφείλουμε να έχουμε προς όλες κ΄ όλους. Αυτό όμως είναι μέρος ενός άλλου άρθρου.

Αφετέρου, παρακολουθώντας τηλεοπτικά και περιηγούμενος στο διαδίκτυο και τις γειτονιές της Αττικής, 5Χ5 1ης, 2ης, 4ης κι όποιας κατηγορίας θέτει κανείς με όποια κριτήρια χρησιμοποιεί. Απαλλαγμένος από κάθε αγωνιστικό άγχος, συγκεντρωμένος στο αγώνισμα αυτό καθαυτό.

Από το Φλεβάρη του ‘23 και τη διαδικασία του “Elite Round” του Futsal Champions League, είχα λάβει την απόφαση και είχα στοχεύσει. Φέτος, διότι μπορείς και επειδή δεν θα είναι πάντα εφικτό, θα πας!, μου είπα. Το ‘22 η Uefa είχε άλλαξε συνήθειες και ανέθεσε τη διοργάνωση στη Βαλτική, η οποία ανέκαθεν έχει κλειστά που γεμίζουν για μπάσκετ κι όχι σε κάποια από τις 4 φιναλίστ. 3 Ίβηρες επαγγελματίες και το μαύρο άλογο με την μαύρη εμφάνιση, Anderlecht, που απέκλεισε το φαβορί Barca στην ισοβαθμία (συνθήκη που έως τότε μας είχε πονέσει δις στην Eλλάδα) να εκπροσωπεί τους “φτωχούς ερασιτέχνες” της λοιπής Ευρώπης. Σε κουβέντα με διεθνή στις εξέδρες παιχνιδιού της β’ κατηγορίας, εικάζαμε πού μπορεί να σταλούν οι ομάδες και εξηγούσα πως αποκλείεται να δοθεί η διοργάνωση στην πρωτάρα Μαγιόρκα, διότι το νησί δε φημίζεται για την αθλητική του παιδεία, με εξαίρεση την ιππασία, και πως Μάη μήνα είναι γεμάτο από τουρισμό. Εκείνος είχε άλλο προαίσθημα.. Και δικαιώθηκε.

Την επόμενη της ανάθεσης, έκλεισα διαμονή και μεταφορά, ζόρικες οι τιμές για μισθό ελληνικού κράτους. Τα εισιτήρια του τουρνουά, όταν αποδόθηκαν, 1 μήνα πριν, σε τιμές πιο ελληνικές, φθηνότερα κι από φεστιβάλ κινηματογράφου.

Όλα έτοιμα λοιπόν, κάνε κι ένα πλάνο της 1ης και της ενδιάμεσης ημέρας, εύκολα είναι τα ταξίδια στην Ευρώπη, είσαι έμπειρος πια. Το σχέδιο για την 1η ημέρα περιείχε πρωτίστως παρακολούθηση των προπονήσεων στο κλειστό, το μεγάλο, όχι αυτό της οικοδέσποινας. Η προσπάθεια συνεννόησης με την Ε.Π.Ο για διαπίστευση αποδείχθηκε άκαρπη και μπήκα στο αεροπλάνο με τον αέρα του δικαίου του προπονητή μεν, χωρίς αποδεικτικά δε.

Πρωί Πέμπτης και 10.30 τοπική ήμουν ήδη στο Velòdrom Illes Balears και οι ευγενέστατοι μόνιμοι εργαζόμενοι με οδηγούσαν εντός γηπέδου πιστεύοντας πλήρως τους ισχυρισμούς μου. Ακριβώς όπως στο Alcobendas, στη Jaen, τη Καρταχένα, τη Μούρθια, τη Κόρδοβα, τη Γρανάδα, τη Σεβίλη. Χαρούμενοι και εξυπηρετικοί προς το συμμεσόγειο επισκέπτη. Πρόλαβα την πρόβα άμυνας του απόλυτου αμυντικά Vadillo σε 5ο (η κλήρωση σκληρή για τους οικοδεσπότες), αλλά και για τις επικείμενες κατεβασιές των Leo και Guitta, την επιμονή του Nuno Dias στις λεπτομέρειες εκατοστών και συγχρονισμού στο pick and roll που προτιμά με 5ο, και την επίθεση με Leo και τις απομονώσεις Arthur και Chishkala της Benfica. Τη στιγμή όταν ο εύχαρις δημοσιογράφος της Benfica μου εξηγούσε πως φοβούνται μόνο τη διαιτησία για τον ημιτελικό, η βόρεια και ταγμένη στους νόμους και κανόνες αγγλίδα υπεύθυνη Uefa της διοργάνωσης, απλά και αυστηρά μου διεμήνυε “only authorized can watch the training, your word is not enough”. Ίσως και η επίδειξη της ελληνικής ταυτότητας να της δημιούργησε κάποια περίσσεια σκοτούρα, ενώ ο Alfonso του σταδίου μου έλεγε “amigo, te queda conmigo, voy a explicar la historia de Velodrom por cafe”.

Όλα καλά, περιηγήθηκα με ζέστη και υγρασία Παλαιόχωρας και Σούγιας στην παραλία και το κάστρο της κοσμοπολίτικης Βαλεαρίδας, προσπαθώντας να κατανοήσω έστω μία λέξη από την τοπική διάλεκτο, γνωρίζοντας ισπανικά, όχι όμως γαλλικά. Η τοπική κοινωνία πιο κοντά σε τοπική κυκλαδίτικη μου φάνηκε πάντως.., με αρκετά ακριβότερα κι επουδενί γευστικότερα εδέσματα. Η τάπα της Παρασκευής με την μπαρίστα του σταδίου πριν τον πρώτο ημιτελικό μου έλυσε αρκετές κοινωνικές κι ιστορικές απορίες.

Στα δικά μας, το αγωνιστικό επίπεδο ήταν απολαυστικό. Ακόμη και “οι ερασιτέχνες της βέλγικης” παρέδωσαν μαθήματα ομάδας, ακόμη κι αν δέχθηκαν γρήγορα τα γκολ της απειρίας τους και των προηγμένων στατικών της Sporting. Ήταν ομάδα με Α κι αρχηγό τον 38χρονο Grello που έπαιζε στύβοντας πέτρες. Η Sporting χρησιμοποιώντας 11 παίκτες φαινόταν να έπαιξε στο 50%. Στην αναμονή για το δεύτερο και μεγάλο παιχνίδι, παρακολούθησα μεθυσμένους Bέλγους να τραγουδούν και πορτογάλους της Sporting να χαλαρώνουν. Ο διπλανός μου, David, από τη Λισαβώνα και με φανέλα Arthur, μου έλεγε πως η Benfica είναι φορμαρισμένη και την πιστεύει για πρωταθλήτρια. Σε περίπτωση ήττας στον ημιτελικό θα υποστηρίξει Sporting πάντως. Οι στοχεύσεις κι οι αντιθέσεις ανάμεσα σε Palma και Benfica απέδωσαν έναν εκπληκτικό ημιτελικό, γάτα-ποντίκι, αλλά η πιο μεγάλη γάτα αποδείχθηκε ο αγαπημένος Toni του νησιού, που έπαιξε με το μυαλό του Arthur, του Jacare και των λοιπών θηρίων, αφήνοντας νηφάλιο μόνο τον Afonso που μάταια προσπαθούσε να τους ηρεμήσει παρέα με τον αρκετά μεσόγειο Ρώσο Chishkala. Στο αδιανόητο φινάλε, το γήπεδο σιώπησε, ο David όμως μου ψέλλισε απογοητευμένος “no esta permitido” για την οβίδα του Arthur. Τσακωμένοι με τα αγγλικά κι οι πορτογάλοι.

Γεμάτος από το σπορ, χάρισα ένα Σάββατο χαλάρωσης στον εαυτό μου με βουτιά στις τοπικές calas, τα δικά μας “βραχάκια”, που ήταν γεμάτα από ΗΠΑ, Γαλλία και Αγγλία. Είμαστε καλομαθημένοι στο “Γκρέθια”.

Η Κυριακή γιορτή ήταν μόνο για τους οπαδούς της Sporting, η οποία απολαμβάνει τουλάχιστον 400 πιστούς φούτσαλ, χουλιγκάνων απόντων. Η τοπική κοινωνία μόνο στα πανηγύρια ήταν παρούσα και φάνηκε πως δε γνωρίζει ούτε τους κανόνες. Εάν προσέξει κανείς, και το στάδιο του όνθε, μισο-άδειο είναι κυρίως. Ο μικρός τελικός έμοιαζε αγγαρεία για την Βenfica και ευκαιρία για την Anderlecht, κάτι σαν φιλικό μεταξύ μεγάλου και μικρού. Ο τελικός όμως, μου θύμισε τον τελικό της Ευρωλίγκας του 2007, ένα σεμινάριο προπονητικής ανάμεσα σε δύο κορυφαίους που αξιοποιούν τα πλεονεκτήματα των παικτών τους στο μέγιστο. Απολαυστική η Sporting των 10 ισάξιων, που όμως “έφτυνε αίμα” για να έχει ξεκάθαρη ευκαιρία απέναντι στην καλύτερη άμυνα των τελευταίων ετών και τον εκπληκτικό Luan. Το παρατεταμένο τέλος του τελικού δε γινόταν πιο αγωνιώδες και παρότι οι διαιτητές είχαν διαφορετική άποψη από ό,τι βλέπαμε στο βίντεο της εξέτασης φάσης, η Sporting ένιωθε πως δικαιούτο τη νίκη και την κυνήγησε περισσότερο στην παράταση, όπου πάλι το μισό γήπεδο, αυτό με την φουτσαλική παιδεία περίμενε μία διαφορετική απόφαση. Στα πέναλτι, ο MVP Luan με μία τοποθέτηση απέναντι στο 1ο κι αγχωμένο του Pany καθόρισε το αποτέλεσμα μεταξύ δύο ομάδων, από τις οποίες δεν ξεχώριζε ούτε χιλιοστό ποιά ήταν αποφασιστικότερη και πιο αποφασισμένη.

Το μόνο στο οποίο με βρίσκει σύμφωνο το ισπανικό κοινό, που αγνόησε παντελώς τα παιχνίδια δίχως Palma, ήταν το καθολικό χειροκρότημα προς τον Toni, που δήλωσε πως δεν έβλεπε τα πέναλτι και πως ο Nuno Dias είναι ο καλύτερος προπονητής. Θα μπορούσα να βλέπω προπονήσεις της Sporting χωρίς να ξαναπροπονήσω του είπα από κοντά μετά την απονομή, κι όταν συμπλήρωσα “Sokolov didnt faoul”, ξίνισε απογοητευμένος. “Άλλο επίπεδο εδώ μικρέ”, θα είπε από μέσα του.

Η διοργάνωση, την οποία διηύθυναν Άγγλοι, είχε έλλειψη μόνο σε εγχώριο κοινό του φούτσαλ, σα να παρακολουθούμε F4 βόλεϊ στο OAKA χωρίς οργανωμένους.

Εκτός της καταπληκτικής εμπειρίας, κρατάω την ασύγκριτη εικόνα της αγκαλιάς του Erick στην μπάλα, την οποία πήρε μαζί του κι όχι κάποιος νικητής. Καθόταν στον πάγκο μαζί της ακόμη κι όταν είχαν αποχωρήσει όλοι, σαν να τη φλέρταρε και να της έταζε για του χρόνου. Αυτός μοιάζει να αγαπά το αγώνισμα περισσότερο από τον εαυτό του.

Η μελαγχολία των 5 επιπέδων διαφοράς από την ελλαδική πραγματικότητα σε όλους του τομείς αφήνει μεγαλύτερη μελαγχολία από αυτή της επιστροφής. Όσα δεν έγραψα, τα έχω πάρει μαζί μου. Εις το επανιδείν!

Αν και σε όλα τα παιχνίδια ο Δούκας έδειξε πολλή ποιότητα και στάθηκε ισάξιος των αντιπάλων του θα σταθούμε περισσότερο στην εμφάνιση απέναντι στους πρωταθλητές Ιταλίας(!) και το σχεδόν άδικο 4-3 που προκύπτει μετά απο καταιγισμό ευκαιριών του Δούκα και αντίστοιχες σωτήριες επεμβάσεις του Ιταλου πορτιέρο, Dalcin. Μια εμφάνιση πραγματικά “καρυδάτη”, με πρωταγωνιστές όλους όσους αγωνίστηκαν, εναντίον μιας ομάδας που πήρε πολλά σφυρίγματα υπέρ της και τελικώς καρδιοχτύπησε για να πάρει το παιχνίδι. Για την ιστορία ο Δούκας αγωνίστηκε με τους Ζέρβα, Bastos, Petterson, Kαρύδα, Φλώρο, Τσίνα, Seiti, Αγγελίνα, Νeto Lira, Ζαφειράτο, Χαραλαμπόπουλο, Martins, Γερόλυμο, Βερσνιακ ενώ στην αποστολή ήταν τιμής ενεκεν και ο Κονδυλάτος.

Είναι ξεκάθαρο ότι οι αθλητές με αυτές τις παραστάσεις, τις εμπειρίες απέναντι σε μεγάλους αντιπάλους, αλλά και το κίνητρο που τόσο απεγνωσμένα χρειάζονται για να ανεβάσουν τα επίπεδα απόδοσης, προπόνησης και συγκέντρωσης θα μπορέσουν πολύ γρήγορα να κοντράρουν κάθε ομάδα στην Ευρώπη είτε σε συλλογικό είτε σε επίπεδο Εθνικής ομάδας. Με τους ξένους παίκτες επιπέδου που έρχονται τα τελευταία χρόνια, π.χ ο Vitinho της AEK που εχει αγωνιστεί σε μεγάλα πρωταθλήματα και οι Petterson και Biel που προέρχονται απο το κορυφαίο πρωτάθλημα του κόσμου, της Βραζιλίας, οι Έλληνες μαθαίνουν να αποδίδουν καλύτερα και να εξελίσσονται. Με σκληρή δουλειά αντίστοιχα αποκτούν την αυτοπεποίθηση για να κοιτάξουν στα μάτια τους αντιπάλους τους.

Αν κάτσει κανείς και κοιτάξει το αγωνιστικό ήθος με το οποίο αγωνίζονται οι παίκτες του Δούκα σε αυτό το ματς, την προσήλωση στην ατομική άμυνα που μετατρέπεται σε άμυνα ζώνης ανά στιγμές, αλλά και την αυτοθυσία των παικτών που αποκρούουν κάθε σουτ, νευριάζουν στα γκολ και έναν πάγκο που τινάζεται στον αέρα κάθε λίγο, θα καταλάβει πόσο ήθελαν αυτό το παιχνίδι.

Αντίστοιχα όμως δεν έχουμε υπομονή, δεν μελετούμε για να πάρουμε περισσότερες γνώσεις και κάθε τι άλλο στην ζωή μας έχει μεγαλύτερη προτεραιότητα. Δεν έρχεται τυχαία αυτή η εμφάνιση του Δούκα, ούτε είναι προϊόν τύχης.

Είναι ανάγκη να αλλάξει η νοοτροπία συνολικά και επιτέλους να κάνουμε αυτό που κάνουμε καλά! Και όχι μόνο από τους παίκτες αλλά και όλους γύρω από τις ομάδες που χρειάζεται να στηρίξουν την προσπάθεια για εξέλιξη.

Αλλά και να σταματήσει η εύκολη δικαιολογία, και να βγούμε από την ζώνη ασφάλειας που όλοι θέλουμε να ζούμε.

Όλα ξεκινούν από τους αθλητές, πόσο το θέλουν, πόσο χρόνο αφιερώνουν, και πόσο τελικά το πιστεύουν!

Stalitsa- Doukas: https://www.youtube.com/watch?v=dhqO6DfQduI

Feldi Eboli-Doukas: https://www.youtube.com/watch?v=n-9GNZ-Pm

Ο Δούκας κατάφερε να πετύχει το 2 στα 2 και βρίσκεται στην κορυφή της βαθμολογίας του 6ου ομίλου που διεξάγεται στο ΔΑΙΣ στο πλαίσιο του προκαταρκτικού γύρου του Τσάμπιονς Λιγκ. Το απόγευμα του Σαββάτου στις 19.00 θα δώσει τον τελευταίο του αγώνα εναντίον της πρωταθλήτριας Ιρλανδίας Blue Magic Δουβλίνου και σε περίπτωση νίκης ή ισοπαλίας παίρνει την πρώτη θέση και την πρόκριση στον επόμενο γύρο, κάτι που τα δύο προηγούμενα χρόνια έχασε στην ισοβαθμία. 

Τι είδαμε όμως τις δύο πρώτες μέρες; 

Blue Magic – Μπλούσμπερι 5-0 

Η αυλαία άνοιξε την Τετάρτη με το παιχνίδι της Blue Magic με την αγγλική Μπλούμσμπερι. Το παιχνίδι δεν είχε ιδιαίτερο ρυθμό, οι δύο ομάδες έμοιαζαν “κρύες” και το α’ ημίχρονο έμεινε χωρίς τέρματα. Στο β’ ημίχρονο οι Ιρλανδοί άνοιξαν το σκορ στο 24 με γκολ του Βραζιλιάνου Καλντερόν κάτι που λειτούργησε ευεργετικά για το παιχνίδι, καθώς οι Άγγλοι έψαξαν πιο επιτακτικά την ισοφάριση και δημιούργησαν ευκαιρίες, περνώντας στο τελευταία τρίλεπτο και “πέμπτο παίκτη”. Υπέπεσαν ωστόσο σε σημαντικά λάθη και μέσα σε ένα δίλεπτο δέχθηκαν τέσσερα γκολ που διαμόρφωσα το τελικό 5-0.  

Δούκας -Νίστρου 4-0 

Η συνέχεια δόθηκε με το παιχνίδι του Δούκα με τη Νίστρου Τσιτσινάου. Η ομάδα της Μολδαβίας έχοντας τον 39χρονο Σέρτζιου Τάκοτ σε ρόλο παίκτη – προπονητή και περίπου 100 Μολδαβούς φιλάθλους στο πλευρό της ξεκίνησε καλύτερα, αλλά ο Δούκας ευτύχησε να προηγηθεί στο 7′ με τον νεαποκτηθέντα Βραζιλιάνο Μπιελ. Μάλιστα, ο Δούκας πέτυχε και δεύτερο γκολ στο 15′ χάρη σε ατομική ενέργεια και αριστερό σουτ του έτερου Βραζιλιάνου, Νέτο. Η Νίστρου ανέβασε στροφές στα τελευταία λεπτά του α’ ημιχρόνου, αλλά σε 3 επικίνδυνες περιπτώσεις είδε τον Ζέρβα να αποκρούει. Το β’ ημίχρονο ξεκίνησε με τον καλύτερο τρόπο για το Δούκα. Ο Τσίνας δέχθηκε την μπάλα σε θέση τετ α τετ και χωρίς καν να κοντρολάρει ολοκλήρωσε τη φάση με “ραμπόνα” για το 3-0. Η ομάδα του Γιάννη Μοστριού στη συνέχεια έλεγξε το ρυθμό, οι Μολδαβοί πέρασαν πέμπτο παίκτη στα τελευταία λεπτά, αλλά το αποτέλεσμα ήταν να δεχθούν και 4ο γκολ από τον Μπιελ που έστειλε από μακριά την μπάλα στην ανυπεράσπιστη εστία. 

Blue Magıc -Νίστρου 2-2 

Τα παιχνίδια της Πέμπτης προκάλεσαν πολύ σπουδαιότερες συγκινήσεις. OI Blue Magic και η Νίστρου πρόσφεραν ένα ανταγωνστικό παιχνίδι δείχνοντας ότι θα προσπαθήσουν να διεκδικήσουν την πρόκριση μέχρι τέλους. Οι Ιρλανδοί προηγήθηκαν με ωραίο μυτάκι του Καλντερόν στο 24, αλλά δύο γκολ του Σοόυζα Ντε Φαρίας στο 32 και το 33 ανέτρεψαν την κατάσταση, πριν και πάλι ο Καλντερόν διαμορφώσει το τελικό 2-2 με το 4ο γκολ του στη διοργάνωση.  

Δούκας -Μπλούσμπερι 3-2 

Ο Δούκας γνωρίζοντας το αποτέλεσμα του αγώνα αυτού ήξερε ότι με νίκη εναντίον στη Μπλούσμπερι θα “αγκάλιαζε” την πρόκριση. Οι Άγγλοι όμως εξέπληξαν ευχάριστα με την απόδοσή τους, πιέζοντας ασφυκτικά, προσπαθώντας να εκμεταλλευτούν το μικρό ροτέισον του Δούκα (απουσίαζε με τραυματισμό και ο Νέτο) και κατάφεραν να του χαλάσουν το παιχνίδι και να τον οδηγήσουν σε πολλά λάθη. Το παιχνίδι χαρακτηρίστηκε από τις πολύ δυνατές μονομαχίες, με τους παίκτες να παίζουν στο όριο του φάουλ, κάτι που φάνηκε να ευνοεί την αγγλική ομάδα που δημιούργησε πολλές επικίνδυνες καταστάσεις και τελικά προηγήθηκε στο 12′ με τον Παλφρίμαν. Η ποιότητα των παικτών του Δούκα φάνηκε στο 15′ όταν ύστερα από σουτ του Βινίσιους στο δεύτερο δοκάρι ο Τσίνας ισοφάρισε εξ’ επαφής. Ο Δούκας ξεκίνησε εντυπωσιακά το β’ ημίχρονο με δύο γκολ των Μπιελ και Βινίσιους που μέσα σε 1 λεπτό διαμόρφωσαν το 3-1, αλλά ο Γουόλς μείωσε άμεσα στο 24′. Οι Άγγλοι συνέχισαν στο ίδιο τέμπο, ο Δούκας δεν μπόρεσε να τελειώσει την υπόθεση νίκη στις ευκαιρίες που είχε κι έτσι η αγωνία διατηρήθηκε μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο χωρίς όμως να αλλάξει το σκορ. Έτσι, ο Δούκας, πέτυχε πιο δύσκολα από ότι αναμενόταν τη δεύτερη νίκη του και απέχει μια ανάσα από την επόμενη φάση. Το κρίσιμο παιχνίδι με την Blue Magic θα διεξαχθεί το Σάββατο στις 19.00, ενώ νωρίτερα στις 16.00 θα γίνει το παιχνίδι Νίστρου-Μπλούσμπερι.  

Τα συν και τα πλην του Δούκα 

Ο Δούκας προχώρησε σε πολλές αλλαγές και εμφανίστηκε εντελώς διαφορετικός από την περασμένη σεζόν. Βίτορ,Πέδρο και Φουμάσα αντικαταστάθηκαν από Μπιελ, Νέτο και Πέτερσον, ενώ αποχώρησαν οι σημαίες της ομάδας Καραβίδας και Σταυρακόπουλος και οι Κοντογεώργης και Γρηγοράκος. Στο ρόστερ της ομάδας προστέθηκε ο Καρύδας από την ΑΕΚ και ο Αγγελίνας από τον Ερμή Ζωγράφου.  

+ Ατομικές ενέργειες από Πέτερσον και Νέτο, στοιχείο που πέρυσι του έλειψε. 

+Ο Μπιελ μοιάζει ένας αμυντικά απροσπέλαστος παίκτης που μπορεί να μαρκάρει δυνατούς, αλλά και γρήγορους αντιπάλους, να αμυνθεί σε κατάσταση υποαριθμίας και να διαβάσει εξαιρετικά τις φάσεις.  

+Ποιοτικά τελειώματα φάσεων.  

+Ο Βέρσνιακ μετά από ένα μεγάλο διάστημα που ταλαιπωρήθηκε από τραυματισμούς, πήρε την ευκαρία στον δεύτερο αγώνα κι έδειξε ικανός να διεκδικήσει χρόνο συμμετοχής και ρόλο στην ομάδα.  

+Ο Ζέρβας έδειξε σε εξαιρετική κατάσταση, ανταποκρινόμενος στη μεγάλη πίεση που δέχθηκε (16 τελικές εντός εστίας) 

 -Το μικρό ροτέισον 

– Έλλειμα χημείας λόγω πολλών αλλαγών στο ρόστερ 

-Έλλειψη δεύτερου “κλασικού” πίβοτ, όπου μπορεί να ακουμπήσει η μπάλα 

-Ο Δούκας μοιάζει να υστερεί σε σωματικά προσόντα 

Τι είδαμε στο τρίτο παιχνίδι;

Οι δύο ομάδες παρατάχθηκαν στο κλειστό του Κορυδαλλού με σημαντικές απουσίες. Ο γηπεδούχος Δούκας χωρίς τον τιμωρημένο Βίκτορ Βιέιρα και τον τραυματία Κονδυλάτο, ενώ η Ένωση χωρίς τον τιμωρημένο Πάνου. Η ΑΕΚ, μπήκε καλά στο παιχνίδι, με βελτιωμένη κυκλοφορία, αποφεύγοντας τα σημαντικά λάθη που είχε κάνει στα πρώτα παιχνίδια. Η επιστροφή του τραυματία Βιτίνιο λειτούργησε ευεργετικά, ενώ οι παίκτες της έμοιαζαν να παίζουν πιο απελευθερωμένα. Παρόλο που ο Βραζιλιάνος αποχώρησε και πάλι τραυματίας στο 8′, η Ένωση άνοιξε το σκορ στο 10′ με θαυμάσια ατομική ενέργεια και σουτ με αριστερό του Γουέσλεϊ. Ο Δούκας όμως είχε άμεση απάντηση, καθώς μόλις δύο λεπτά μετά με σουτ του Βινίσιους ύστερα από έξυπνο πάτημα του Φουμάσα σε εκτέλεση φάουλ.

Στο δεύτερο ημίχρονο οι γηπεδούχοι προηγήθηκαν πολύ νωρίς, μόλις στα 25″.Ένα βιαστικό πέταγμα του πολύ καλού κατά τα άλλα Θεοφίλου, έφερε το κλέψιμο του Πέδρο με την μπάλα να φτάνει στον Βινίσιους που με σουτ εκτός  περιοχής και την εύνοια της κόντρας έγραψε το 2-1. Το παιχνίδι άνοιξε, με αρκετά λάθη εκατέρωθεν, η ΑΕΚ έχασε δύο ευκαιρίες με τους Δελαπόρτα και Γούση να μην μπορούν να νικήσουν τον Χαραλαμπόπουλο. Στο 25′ ο Βινίσιους διάβασε μία δύσκολη πάσα που επιχείρησε να περάσει ο Ντάτης και βγαίνοντας με ταχύτητα στην κόντρα πραγματοποίησε ψύχραιμα το 3-1. Η ΑΕΚ βλέποντας να πληρώνει τα ίδια λάθη έμοιαζε να τα έχει χαμένα και ο Δούκας στο επόμενο τρίλεπτο απώλεσε ευκαιρίες να διευρύνει το προβάδισμά του και να “τελειώσει” το ματς. Η είσοδος του αρνητικού, μέχρι τότε στη σειρά, Βούλετιτς στα πλάγια άλλαξε τα δεδομένα. Ο Μαυροβούνιος στο 30′ μείωσε σε 3-2 με μία ατομική ενέργεια που τόσο είχε λείψει στα προηγούμενα παιχνίδια για την Ένωση. Ο Δούκας δημιούργησε αλλεπάλληλες μεγάλες ευκαιρίες με τους Βινίσιους και Σεϊτι να μην μπορούν να αξιοποιήσουν τις μαγικές πάσες του Πέδρο. Η ΑΕΚ όσο περνούσε η ώρα το πίστευε συνεχώς και πιο πολύ, κλείνοντας το Δούκα στα καρέ του και πέρασε στο τελευταίο πεντάλεπτο πέμπτο παίκτη.

Εκεί σε αντίθεση με το δέυτερο ματς που παρουσιάστηκε πολύ βιαστική, ήταν πολύ υπομονετική ψάχνοντας την κατάλληλη στιγμή. Αυτή δόθηκε 3’40” πριν το τέλος αλλά το τρομερό σουτ του Βούλετιτς από πλάγια βρήκε στη συμβολή των δοκών του Χαραλαμπόπουλου. Η επόμενη ευκαιρία δεν έμεινε ανεκμετάλλευτη. Ο Βούλετιτς διαχειρίστηκε άψογα μία στιγμή πίεσης του Δούκα, η μπάλα έφθασε μέσω του Μάνου στον Ντάτη, που συγκλίνοντας από την αριστερή πλευρά έστειλε με όμορφο πλασέ την μπάλα στα δίχτυα του Χαραλαμπόπουλου με 1’58” για το τέλος. Στη συνέχεια οι δύο ομάδες δεν πήραν ιδιαίτερα ρίσκα και το παιχνίδι οδηγήθηκε στην παράταση, όπου κι εκεί δεν άλλαξε κάτι.

Ο νικητής του τρίτου παιχνιδιού θα κρινόταν στα πέναλτι. Μετά τις δύο εύστοχες εκτελέσεις των ομάδων, ο Θεοφίλου απέκρουσε το πέναλτι του Βινίσιους και ο Δούκας πέρασε κάτω από τα δοκάρια, αντί του Χαραλαμπόπουλου, τον σπεσιαλίστα στα πέναλτι, αλλά ανέτοιμο λόγω τραυματισμού, Ζέρβα. Ο έμπειρος τερματοφύλακας δικαίωσε την επιλογή αυτή, καθώς απέκρουσε το πέμπτο πέναλτι του Παπακώστα, ο οποίος έχασε την ευκαιρία να τελειώσει το ματς. Τα έκτα πέναλτι ήταν εύστοχα, ο Θεοφίλου νίκησε τον Σταυρακόπουλο, όπως και ο Ζέρβας τον Ταρνανίδη. Την τελευταία λέξη είπε και πάλι ο Ζέρβας καθώς απέκρουσε το πέναλτι και του Δελαπόρτα προτού χαθεί στις αγκαλιές των συμπαικτών του, που όρμησαν να πανηγυρίσουν την κατάκτηση του πρωταθλήματος.

Συμπερασματικά, ο Δούκας παρουσιάστηκε πιο έτοιμος και κατέκτησε δίκαια αήττητος το πρωτάθλημα. Με πολύ καλή κυκλοφορία από τους Πέδρο και Βίκτορ Βιέιρα, στοχευμένη πίεση, αξιοποίηση των πίβοτ και μεγάλο όπλο τον εκπληκτικό Βινίσιους Μάρτινς που με τις κάθετες κινήσεις του αποτέλεσε άλυτο πρόβλημα για την ΑΕΚ έφθασε στο 3-0. Η ΑΕΚ που είχε να αντιμετωπίσει την μεγάλη απώλεια του Βιτίνιο, που αγωνίστηκε ελάχιστα στους τελικούς, πλήρωσε τα σημαντικά λάθη στα οποία υπέπεσε ειδικά στους δύο πρώτους αγώνες. Η εικόνα της βελτιώθηκε, ο Γουέσλεϊ σκόραρε σε όλα τα ματς, Ταρνανίδης και Γούσης ανταπορκίθηκαν στις απαιτήσεις δίνοντας  τρεξίματα και πάθος και στο τρίτο παιχνίδι έφθασε μια ανάσα από το break που θα της έδινε νέες ελπίδες για τον τίτλο. Σίγουρα όμως η χρονιά της από την στιγμή που δεν κατέκτησε το πρωτάθλημα δεν είναι πετυχημένη. Το ενδιαφέρον πλέον στρέφεται στον τελικό κυπέλλου, που θα διεξαχθεί το προσεχές διάστημα.

Η  γηπεδούχος ΑΕΚ, που αγωνίστηκε χωρίς τον πρώτο σκόρερ του πρωταθλήματος Βιτίνιο, μπήκε αποφασισμένη στο παιχνίδι, κάτι που ήταν ορατό σε κάθε προσωπική μονομαχία. Με τον Γούση να κάνει καλή δουλειά πάνω στα πίβοτ του Δούκα, η Ένωση ευτύχησε να προηγηθεί νωρίς, στο 3′, με απευθείας εκτέλεση φάουλ του Γουέσλεϊ που δεν μπόρεσε να εξουδετερώσει ο Χαραλαμπόπουλος. Ο Δούκας βρέθηκε πίσω στο σκορ, είδε ένα βασικό του γρανάζι, τον Κονδυλάτο, να τραυματίζεται, αλλά αντέδρασε ψύχραιμα. Με τους Πέδρο και Βιέιρα να βοηθούν και πάλι πολύ στην κυκλοφορία της μπάλας, βρήκε σταδιακά τα πατήματά του, κυριάρχησε από τα μισά του ημιχρόνου και έφθασε κοντά στην ισοφάριση, αλλά ο Θεοφίλου είχε τις κατάλληλες απαντήσεις.

Το 1-1 έγινε στο 14′ ύστερα από συνεργασία του πίβοτ Φουμάσα με τον Βινίσιους,  ενός  παίκτη που στα φετινά παιχνίδια με την ΑΕΚ κάνει τη διαφορά καθώς έχει σκοράρει και στα 4 μεταξύ τους παιχνίδια. Η ΑΕΚ στα τελευταία λεπτά έγινε πιο επιθετική, με την είσοδο του Πάνου για πρώτη φορά στο παιχνίδι, αλλά πλήρωσε δύο σημαντικά λάθη της και πήγε στα αποδυτήρια δύο γκολ πίσω. Αρχικά στο 19′ ο Θεοφίλου δεν μπόρεσε να κοντρολάρει σωστά, με τον Τσίνα να εκμεταλλεύεται το λάθος του και να σκοράρει, ενώ 2 δευτερόλεπτα πριν το τέλος του ημιχρόνου έγινε το 1-3  ύστερα από γρήγορη αντεπίθεση και συνεργασία μεταξύ Φουμάσα, Καραβίδα και Βινίσιους σε μία φάση που οι παίκτες της ΑΕΚ έχασαν τη συγκέντρωσή τους.

Η ΑΕΚ στο β’ μέρος έκανε μεγάλη προσπάθεια να γυρίσει το ματς. Με τους Ταρνανίδη και Καρύδα να της προσφέρουν ενέργεια και τον Πάνου να βγάζει την ποιότητα του στο παρκέ, κατάφερε να ισορροπήσει και να φθάσει στην ισοφάριση. Στο 27′ ο Πάνου ολοκλήρωσε έξοχα το συνδυασμό Δελαπόρτα-Ταρνανίδη, ενώ στο 31′ ο Ντάτης με ψύχραιμη εκτέλεση δεκάμετρου πέναλτι ισοφάρισε. Με την ΑΕΚ να έχει την ψυχολογία και τον Δούκα να έχει συμπληρώσει τα 5 φάουλ, οι γηπεδούχοι έμοιαζαν το φαβορί. Και πάλι όμως η αντίδραση του Δούκα ήταν υποδειγματική. Κυκλοφόρησε υπομονετικά την μπάλα κλείνοντας την ΑΕΚ στο μισό της κι εν τέλει βρήκε το γκολ πολύ σύντομα στο 33′. Ο Πέδρο βρήκε χώρο να σουτάρει εκμεταλλευόμενος το σκριν του Φουμάσα πάνω στον Βούλετιτς, ο Θεοφίλου απέκρουσε, αλλά ο Φουμάσα ήταν σε περίοπτη θέση και έστειλε από κοντά την μπάλα στα δίχτυα.

Η ΑΕΚ στο τελευταίο πεντάλεπτο πέρασε το Μάνο ως “πέμπτο παίκτη” προκειμένου να έχει περισσότερες πιθανότητες για την ισοφάριση, φάνηκε όμως ότι δεν έχει καθαρό μυαλό και υπέπεσε σε πολλά λάθη. Σε ένα από αυτά στο 38′, ο Φλώρος εκμεταλλεύτηκε την κακή πάσα του Ντάτη και με μακρινό σουτ έστειλε την μπάλα στην ανυπεράσπιστη εστία για το 3-5 που αποδείχθηκε ταφόπλακα στα όνειρα της ΑΕΚ. Να σημειωθεί ότι ο Φλώρος είχε περάσει δευτερόλεπτα πριν και δεν είχε αγωνιστεί καθόλου στο παιχνίδι, παρά μόνο πέρασε για να παίξει στην κορυφή του αμυντικού ρόμβου στην άμυνα σε πέμπτο παίκτη, κάτι που ο Δούκας είχε εφαρμόσει και στους ημιτελικούς με τον Ερμή Ζωγράφου. Ο χρόνος που έμενε ήταν λίγος, η ΑΕΚ έχασε μια ευκαιρία να ξαναμπεί στο παιχνίδι, όμως ο Δούκας  έδειξε την απαραίτητη συγκέντρωση και 5 δευτερόλεπτα πριν το τέλος έφθασε και σε 6ο γκολ με τον Βιέιρα ύστερα από κλέψιμο του ίδιου και 1-2 με το Φουμάσα.

Τότε με αφορμή τον πανηγυρισμό του προκλήθηκε σύρραξη που αλλάζει τα δεδομένα για τον τρίτο αγώνα, καθώς ο σκόρερ αποβλήθηκε με δεύτερη κίτρινη καρτά, ο Πάνου με απευθείας κόκκινη, ενώ στη συνέχεια αποβλήθηκε και ο προπονητής του Δούκα Γιάννης Μοστριός.

Τι ακολουθεί;

Ο Δούκας φαντάζει το φαβορί, καθώς έχει δείξει μεγαλύτερη σταθερότητα, αποφεύγει τα λάθη και έχοντας εξαιρετική κυκλοφορία αποπνέει σιγουριά και αυτοπεποίθηση. Από την άλλη η ΑΕΚ έδειξε μεγάλο πάθος, αλλά απόντος του Βιτίνιο χάνει μεγάλο μέρος της δύναμης της στο δημιουργικό και εκτελεστικό κομμάτι. Οι αποβολές των Βιέιρα και Πάνου αλλάζουν τα δεδομένα, καθώς ο Δούκας χάνει ένα πολυεργαλείο, που σε μεγάλο βαθμό στηρίζεται πάνω του η εύρυθμη λειτουργία της ομάδας, ενώ σημαντική είναι και η απώλεια του Κονδυλάτου. Από την άλλη η ΑΕΚ θα στερηθεί τον πιο απειλητικό της παίκτη. Μένει να δούμε στο παρκέ ποιος θα επηρεαστεί περισσότερο από τις απουσίες.

ΤΑ ΣΥΝ ΚΑΙ ΤΑ ΠΛΗΝ 

Δούκας:
+Κυκλοφορία
+Συνεργασίες με πίβοτ
+Διαχείριση δύσκολων καταστάσεων
-Ολιγάριθμο διαθέσιμο ρόστερ

ΑΕΚ:
+ Η εμφάνιση των Γούση, Ταρνανίδη, Καρύδα
+Θεωρείται πλέον το αουτσάιντερ, ίσως παίξει πιο απελευθερωμένα
+Περιμένει περισσότερα από τους ξένους της
-Υποπίπτει σε σημαντικά λάθη χαρίζοντας γκολ στο Δούκα

Το Σάββατο το βράδυ (22:00) στο Κλειστό του Καματερού θα πραγματοποιηθεί το δεύτερο παιχνίδι για τη σειρά των τελικών ανάμεσα στην ΑΕΚ και τον Δούκα, με τους φιλοξενούμενους να προηγούνται 1-0 στις νίκες, καθώς επικράτησαν στον πρώτο τελικό με σκορ 4-2. Οι πρωταθλητές έδειξαν πιο έτοιμοι στο πρώτο ματς, αλλά υπολογίζοντας ότι η σειρά κρίνεται στις 3 νίκες, ο δικέφαλος έχει τα περιθώρια να αντιδράσει στα επόμενα παιχνίδια.

Τι είδαμε στο πρώτο παιχνίδι;

Ο Δούκας του Γιάννη Μοστριού προσπάθησε από νωρίς να πιέσει ψηλά την ΑΕΚ και κατάφερε να αναχαιτίσει τα πλεονεκτήματά της, επιλέγοντας να πάει σε physical game  παίζοντας στο όριο του φάουλ. Σε αυτή την πίεση καθοριστικό ρόλο έπαιξαν οι δυναμικές άμυνες  που έπαιξε ο Βίκτορ Βιέιρα πάνω στον πίβοτ της ΑΕΚ,  Γούεσλεϊ, δυσκολεύοντας την ομάδα του Άγγελου Εμμανουηλίδη να “ακουμπήσει” την μπάλα πάνω του. Το σκορ ωστόσο άνοιξε με μία όμορφη κομπίνα σε στατική φάση στην οποία οι Φουμάσα, Βινίσιους και Πέδρο άλλαξαν αστραπιαία την μπάλα και ο τελευταίος άνοιξε το σκορ με σουτ από τον κεντρικό άξονα στο 5ο λεπτό. Η ΑΕΚ προσπάθησε να αντιδράσει, ψάχνοντας λύσεις με εναλλαγές των συστημάτων 3-1 και 4-0 και μετά το 8ο λεπτό, χρονικό σημείο που ο Δούκας έφτασε νωρίς τα 4 φάουλ, άρχισε να γίνεται περισσότερο απειλητική και να δημιουργεί φάσεις, κυρίως με τον Γουέσλεϊ. Ο τερματοφύλακας Χαραλαμπόπουλος όμως – που κατάφερε να καλύψει την απουσία του τραυματία Ζέρβα- είχε σωστές αντιδράσεις κράτησε το 1-0 και προς το τέλος του ημιχρόνου ο Δούκας ανέκτησε την υπεροχή με τον Θεοφίλου να είναι αυτός που με τη σειρά του πραγματοποίησε σπουδαίες επεμβάσεις. Τελικά, ο Δούκας πέτυχε και δεύτερο γκολ πριν πάει στα αποδυτήρια, όταν στο 17 ο Βινίσιους έκλεψε από τον Γουέσλεϊ και εκμεταλλευόμενος άμεσα μία κατάσταση υπεραριθμίας 3 εναντίον 2 έστειλε την μπάλα στο κενό τέρμα ύστερα από ασίστ του Φουμάσα.

Το δεύτερο ημίχρονο ξεκίνησε με γκολ του Δούκα μόλις στο πρώτο λεπτό δίνοντας του ακόμα μεγαλύτερο προβάδισμα. Ο Πέδρο έκλεψε από τον Παπακώστα σε κρίσιμο σημείο και αλλάζοντας πάσα με τον Τσίνα νίκησε από κοντά τον Θεοφίλου. Μάλιστα, σημείωσε και τέταρτο γκολ και πάλι σε αντεπίθεση με τον Βινίσιους να ανακόπτει πάσα του Ντάτη και ύστερα από όμορφη εναλλαγή της  μπάλας με τον Σεϊτι έκανε το 4-0 με 14’47” να απομένουν. Η Ένωση χρησιμοποίησε αμέσως “πέμπτο παίκτη” και κατάφερε να μειώσει με εκτέλεση πέναλτι του Γουέσλεϊ (το κέρδισε ο Μάνος από το Βίκτορ Βιέιρα) 10 λεπτά πριν το τέλος. Ο Δούκας με πρόθεση να ελέγξει το ρυθμό, αλλά και να εμποδίσει την ΑΕΚ να γίνει πιο απειλητική πέρασε κι αυτός ανά διαστήματα “πέμπτο παίκτη” με τον χρόνο να κυλάει υπέρ του. Τελικά, 1.18 πριν τη λήξη ο Γουέσλεϊ εκμεταλλεύτηκε ατομικό λάθος του εξαιρετικού κατά τα άλλα Βινίσιους και έστειλε την μπάλα στα κενά δίχτυα για το 4-2 που ήταν το τελικό σκορ.

Εν κατακλείδει ο Δούκας κατάφερε να επιβάλλει το ρυθμό του, αξιοποιώντας τα σωματικά προσόντα, την εμπειρία, αλλά και την τακτική συγκέντρωση των παικτών του και λειτουργώντας πολύ αποτελεσματικά στις αντεπιθέσεις που του παρουσιάστηκαν πετυχαίνοντας έτσι τα 3 από τα 4 γκολ του. Ο Πέδρο, πετυχαίνοντας 2 γκολ και πραγματοποιώντας ένα μεστό παιχνίδι ξεχώρισε, ενώ ο Βινίσιους εκμεταλλεύτηκε την ταχύτητα του και σκόραρε επίσης 2 φορές, ολοκληρώνοντας φάσεις που ξεκίνησαν από δικά του κλεψίματα. Από την άλλη η ΑΕΚ είδε σημαντικά της όπλα όπως ο Βιτίνιο και ο Πάνου να είναι επηρεασμένοι από πρόσφατους τραυματισμούς και δεν μπόρεσε να βρει τον τρόπο να αξιοποιήσει τα χαρακτηριστικά των παικτών της, όπως θα ήθελε.

Τι ακολουθεί;

Το δεύτερο παιχνίδι του Σαββάτου αναμένεται να είναι καθοριστικό για τη συνέχεια. Η ΑΕΚ θα τα δώσει όλα για να ισοφαρίσει την σειρά και με τον κόσμο στο πλευρό της είναι πιθανό να δούμε ένα τελείως διαφορετικό παιχνίδι σε ρυθμό και ένταση από αυτό που είδαμε στο “παγωμένο” Λαύριο.

Το Σαββατοκύριακο που έρχεται πέφτει η αυλαία της Futsal League με τη διεξαγωγή του Final 4 στο κλειστό γήπεδο Ν.Γραμματικός της Σαλαμίνας. Η αρχή θα γίνει το Σάββατο με τους ημιτελικούς Παναθηναϊκός-Λαμία (13:45) και Τράχωνες Αλίμου-Υπεροχή Τρικάλων (15:45) ενώ την Κυριακή θα πραγματοποιηθεί ο μικρός (15:45) και ο μεγάλος τελικός (17:45). Ο νικητής θα προβιβαστεί απευθείας στην πρώτη κατηγορία, ενώ ο δεύτερος θα αντιμετωπίσει σε αγώνες μπαράζ τον Πήγασο Αγίας Παρασκευής.

Ο Παναθηναϊκός, παρουσιάζεται ως το απόλυτο φαβορί. Μέτρησε 8 νίκες και 2 ισοπαλίες τερματίζοντας αήττητος στην πρώτη θέση του Α’ ομίλου, πριν αποκλείσει με δύο εύκολες νίκες τον Αδέσποτο (7-1 και 8-1). Η νίκη με 5-1 επί του Κορυδαλλού αποτέλεσε το highlight της χρονιάς. Το ρόστερ του.. ζαλίζει για το επίπεδο της Futsal league, καθώς διαθέτει παίκτες που έχουν πρωταγωνιστήσει στην πρώτη κατηγορία. Tα ονόματα των πολύπειρων Κατεβτσιάν και Ροντρίγκες ξεχωρίζουν, ενώ σημαντική είναι η παρουσία του Μπελτσίδη κάτω απ’ τα δοκάρια, αλλά και του Λιαρόπουλου στη θέση του πίβοτ. Στον πάγκο βρίσκεται ο Γιάννης Ζιάβας, που διαδέχθηκε το Φεβρουάριο τον Απόστολο Μπελτσίδη και καλείται να οδηγήσει τον Παναθηναϊκό στα μεγάλα σαλόνια. Με βάθος στο ρόστερ του, λύσεις σε όλες τις θέσεις και άνεση στην εναλλαγή των συστημάτων 3-1 και 4-0 ο Παναθηναϊκός ταξιδεύει στη Σαλαμίνα για να δικαιολογήσει τον τίτλο του φαβορί.

+ Έμπειρο ρόστερ

+ Η παρουσία του Ζιάβα στον πάγκο

–  Το άγχος του φαβορί

Ο ΠΑΣ Λαμία μετά από μια αναγνωριστική πρώτη χρονιά, κατάφερε στη δεύτερή της συμμετοχή να εξασφαλίσει μια θέση στο Final 4. Η ομάδα του Κώστα Τσαπραζλή κατέλαβε τη δεύτερη θέση στο Β’ όμιλο με απολογισμό 7 νικών και 3 ηττών. Στη συνέχεια αντιμετώπισε τους Θρακομακεδόνες, από τους οποίους ηττήθηκε 5-3 εκτός έδρας, στον επαναληπτικό όμως της Λαμίας ήταν εντυπωσιακή και με το εμφατικό 9-3 πήρε το εισιτήριο για τη Σαλαμίνα. Η νίκη επί του Αδέσποτου (4-5) χάρη σε γκολ του Βαρυπάτη στο τελευταίο δευτερόλεπτο του αγώνα και το διπλό στα Τρίκαλα επί της Υπεροχής (7-10) ήταν οι κορυφαίες στιγμές στην χρονιά της. Η παρουσία του Αντώνη Βαρυπάτη ξεχωρίζει στο ρόστερ της, ενώ σημαντικές προσθήκες αποτελούν οι Λέρης και Τσούκας (από το Καρπενήσι) και Γάτσιος (από τα Τρίκαλα). Παράλληλα, η παρουσία του Γιολδάση κάτω απ΄τα δοκάρια αποτελεί εγγύηση. Η Λαμία στηρίζεται στη δύναμη και τα σωματικά προσόντα των παικτών της, ενώ παρουσιάζεται πιο αποτελεσματική στο «ανοιχτό γήπεδο», όπου οι ποιοτικοί παίκτες της μπορούν να εκμεταλλευθούν κάθε ευκαιρία. Οι ελλείψεις της εντοπίζονται κυρίως στο αμυντικό κομμάτι.

+Αθλητικότητα, δυναμισμός

+Ποιότητα στην επίθεση

-Αμυντικά κενά

Οι Τράχωνες Αλίμου βρίσκονται για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά στο Final 4 και φιλοδοξούν να πετύχουν αυτό που δεν κατάφεραν πέρυσι (κατέλαβαν τη δεύτερη θέση και ηττήθηκαν στα μπαράζ από τον Πήγασο). Παρά τις πολλές αποχωρήσεις (Κουνταρδάς, Αδαμίδης, Τριαντάφυλλος) οι Τράχωνες με το Νεκτάριο Τσίρμπα στο τιμόνι ξεκίνησαν με ένα εντυπωσιακό 7χ7, πετυχαίνοντας σπουδαίες εντός έδρας νίκες (4-3 με Υπεροχή, 10-5 με Λαμία). Μετά τα Χριστούγεννα η απόδοσή τους έπεσε κλείνοντας τη σεζόν με 3 ήττες που τους οδήγησαν στην τρίτη θέση, ισόβαθμοι με τη δεύτερη Λαμία κι ένα βαθμό πίσω από την Υπεροχή. Στο Final 4 προκρίθηκαν άνευ αγώνων, λόγω της τιμωρίας που υπέστη η ομάδα του Κορυδαλλού. Οι Τράχωνες χαρακτηρίζονται ως ομάδα συνόλου, παίζοντας απλά και ουσιαστικά, ενώ είναι ταχύτατοι στην αντεπίθεση.

+Φρεσκάδα, ταχύτητα

-Έλλειψη αγώνων

-Απειρία

Η Υπεροχή Τρικάλων είχε δείξει και στην πρώτη της χρονιά ότι διαθέτει ποιοτικό ρόστερ, αλλά τα πολλά σκαμπανεβάσματα στην απόδοσή της δεν της είχαν επιτρέψει να μπει στα play off. Φέτος έδειξε από νωρίς τις ορέξεις της πραγματοποιώντας απίστευτο διπλό στη Λαμία (0-7) και δείχνοντας ότι θέλει το κάτι παραπάνω. Η ομάδα του Νίκου Παπακυρίτση ξεχυλίζει από ταλέντο και στη μέρα της μπορεί να απειλήσει οποιονδήποτε αντίπαλο. Κατέλαβε την πρώτη θέση στο Β’ όμιλο έχοντας 7 νίκες, 1 ισοπαλία και 2 ήττες. Στη συνέχεια τα βρήκε σκούρα στη Σάμο, όπου γνώρισε την ήττα με 4-1, αλλά με το εντυπωσιακό 8-1 στα Τρίκαλα πήρε την πρόκριση στο Final 4. Η πληθωρική παρουσία του Κωστάκη ξεχωρίζει, επιθετικές λύσεις προσφέρουν οι Νικηφόρος και Λάμπουρας, ενώ ο Τσαρέλας αποτελεί την σταθερά μιας γρήγορης και ποιοτικής ομάδας. Αγκάθι η απειρία των παικτών της και η δυσκολία διαχείρισης καταστάσεων, με τους παίκτες της να εμφανίζονται πολύ παρορμητικοί και να παρασύρονται από το ρυθμό του αγώνα.

+Ταλέντο, ποιοτικοί παίκτες

+Δίψα για διάκριση

-Απειρία

 Γράφει ο Σταύρος Ράπτης – Προπονητής (Cobra AFC/Πας Γέρακας)

Πολλές φορές βλέποντας κάποιον αγώνα έχουμε κρίνει τον προπονητή , για έναν χειρισμό που έφερε την ήττα για την ομάδα του. Σπανίως όμως μπαίνουμε στη διαδικασία να σκεφτούμε τον λόγο που δοκίμασε την εν λόγω τακτική. Όπως όλα τα επαγγέλματα έτσι κι αυτό του προπονητή εξελίσσεται ταχύτατα στον 21^ο αιώνα. Οι απαιτήσεις – ανάγκες-προσόντα, που πρέπει να πληροί ο προπονητής, πληθαίνουν και εξειδικεύονται μαζί με το κάθε άθλημα, που με τη βοήθεια άλλων επιστημονικών κλάδων αναλύεται βαθύτερα.

Οι αγωνιστικοί παράγοντες μπορούν να χωριστούν σε 3 τομείς: την τεχνική, την τακτική και την φυσική κατάσταση. Φυσιολογικά ο 1^ος τομέας αναπτύσσεται στη μικρότερη ηλικία του αθλητή (6-12 ετών). Αποκτώντας όσο το δυνατόν υψηλότερη τεχνική, είναι πιο εύκολο αργότερα η ομάδα να ασκηθεί σε υψηλότερους ρυθμούς οπότε να αναπτυχθεί η φυσική κατάσταση αλλά και να μπει σε μονοπάτια τακτικής. Αυτό θα βοηθήσει τη μονάδα και το σύνολο να προβληματιστεί και να κατανοήσει το παιχνίδι, ώστε να βελτιώσει τις αντιδράσεις και τις επιλογές του σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα κλασμάτων.

Όσον αφορά τους εξωαγωνιστικούς παράγοντες που μερικές φορές παραμελούνται ή αγνοούνται  εντελώς από προπονητές και φιλάθλους, είναι το ίδιο σημαντικοί με τους 3 αγωνιστικούς τομείς. Ξεκινώντας από την μικρή ηλικία χτίζεται ο χαρακτήρας κάθε αθλητή, με μεγάλη «υποχρέωση» του προπονητή να δημιουργήσει εκτός από πολύ καλούς παίκτες και σωστούς συμπαίκτες. Άλλωστε στατιστικά πολύ λίγοι αθλητές φτάνουν στο επαγγελματικό επίπεδο. Παρ’όλα αυτά ασχολούμενοι από μικρή ηλικία σε ερασιτεχνικό επίπεδο μπορεί να τους δώσει πειθαρχία, που θα τους βοηθήσει σε επόμενα στάδια της ζωής τους. Μεταβαίνοντας στο υψηλότερο επίπεδο ο προπονητής έχει το δύσκολο έργο να κρατήσει τις ισορροπίες μεταξύ 15-20 ή και περισσότερων (στο κλασικό ποδόσφαιρο), αλλά και την διαχείριση του ανθρώπινου δυναμικού (man management) κερδίζοντας από κάθε μονάδα το μέγιστο που μπορεί προς όφελος της ομάδας. Μέσα σε όλα αυτά πρέπει να έχει υπόψιν τον διαφορετικό χαρακτήρα του κάθε παίκτη του , όποτε και τον τρόπου που θα επικοινωνήσει μαζί του.

Εκτός από τους παίκτες πολύ σημαντικό κομμάτι είναι αυτό της αυτοκριτικής – αυτοβελτίωσης. Πλέον και με τη βοήθεια της τεχνολογίας ξαναβλέποντας και αναλύοντας τους αγώνες, ο προπονητής μπορεί και πρέπει να αναλύει κάθε κίνηση της ομάδας που δεν πάει καλά και να προβαίνει σε αλλαγές/ μετατροπές. Εδώ έχουμε και τα 2 άκρα: 1) του εγωισμού- επιμονής που δεν λαμβάνονται ρίσκα αλλά υπάρχει εμμονή στην ίδια συνεχώς κατάσταση, 2) στη συνεχή αλλαγή ρόλων , καταστάσεων ,θέσεων που οι παίκτες πιθανόν να μην μπορούν να αφομοιώσουν ό,τι διδάχτηκαν και να το εκτελέσουν προτού μάθουν κάτι νέο. Το ίδιο σύστημα 2 άκρων συναντάται και στην διαχείριση κακών καταστάσεων και ηττών: 1)η ηρεμία που χρειάζεται ώστε το σύνολο να προσπεράσει το κακό αποτέλεσμα, 2) η πολύ σκληρή κριτική και το ανέβασμα των τόνων στην προπόνηση που είτε μπορεί να φέρει σκληρότερη δουλειά και πάθος είτε απογοήτευση στους παίκτες. Και στις 2 αυτές παραμέτρους (τακτικές αλλαγές και ψυχολογική διαχείριση) ο προπονητής ειδικά στο υψηλότερο επίπεδο πρέπει να βρίσκει πάντα την χρυσή τομή αφουγκράζοντας τον πλαμό της ομάδας και τα αποδυτήρια.

Πριν κριθεί μετά από κάποια απόφαση του, πρέπει να είμαστε βέβαιοι ότι δεν υπάρχει κανένας στο γήπεδο που θέλει περισσότερο να κερδίσει από τον προπονητή. Αυτό ίσως στις μικρές ηλικίες δεν είναι και το ιδανικότερο, αφού ο σκοπός δεν είναι πρωτίστως το αποτέλεσμα. Αλλά αυτός (ο προπονητής) ζει καθημερινά με την ομάδα και γνωρίζει την προσωπική κατάσταση του κάθε παίκτη του (αγωνιστική κι εξωαγωνιστική).

Οι στήλες στην ενότητα “ΓΝΩΜΕΣ” του FutsalHellas.com είναι ανοιχτές για όλους τους φίλους του ελληνικού futsal, λευκές σελίδες που αναζητούν το μελάνι του καθενός από εμάς για να καταγράψουν προβληματισμούς, ανάγκες, καλώς και κακώς κείμενα, μικρά αλλά και άπιαστα όνειρα. Τα χρειαζόμαστε όλα, σε μια σελίδα, για να μην ξεχαστούν ποτέ. Είτε σαν προπονητής, είτε σαν παίκτης, είτε σαν διαιτητής, είτε σαν απλός φίλος του αθλήματος επικοινώνησε μαζί μας και γράψε το δικό σου κείμενο για να μοιραστείς δημόσια τους προβληματισμούς σου και στήριξε με τον πιο απλό τρόπο την προσπάθειά μας να συσπειρώσουμε τους ανθρώπους του χώρου γύρω από τον κοινό μας στόχο, την ανάπτυξη του Αθλήματος που αγαπάμε.