Το futsalhellas.com συνομίλησε με τον προπονητή της ΑΕΚ και της Εθνικής ομάδας, Γιάννη Ζιάβα, σε μια εκ βαθέων συνέντευξη για την ιστορική παρουσία της Ένωσης στα προκριματικά του UEFA Futsal Champions League που διοργανώθηκε στο ΔΑΪΣ. Ο Δικέφαλος μπορεί να μην κατάφερε να προκριθεί στην επόμενη φάση, αλλά συνέλεξε πολλές εμπειρίες, που αποτελούν παρακαταθήκη για το εγγύς και απώτερο μέλλον.

Ο κόουτς των κιτρινόμαυρων μίλησε για τις εντυπώσεις που αποκόμισε, για το επίπεδο της διοργάνωσης και του ομίλου της ομάδας του, για το πώς στάθηκαν οι παίκτες του στα τρία ματς που έδωσαν, έκανε την αποτίμησή του και παράλληλα απάντησε στο τι χρειάζεται η ΑΕΚ για να μπορέσει να κάνει το βήμα παραπάνω την επόμενη φορά που θα βρεθεί στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση της σάλας, αλλά και το ελληνικό futsal στο σύνολό του.

Αναλυτικά η συνέντευξη του Γιάννη Ζιάβα:

ΟΙ ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΤΟΥ

“Μια εβδομάδα μετά την λήξη των αγώνων του προκριματικού ομίλου του Futsal Champions League που φιλοξενήθηκαν εδώ στην Αθήνα και τα συναισθήματα και οι εικόνες είναι ακόμα πολύ έντονα μέσα μας για εμένα και την ομάδα μου. Και από τα μηνύματα που εισπράττουμε από φιλάθλους αλλά και τους ξένους αντιπάλους μας, βλέπουμε ότι δεν είμαστε οι μόνοι. Όλοι όσοι συμμετείχαν ή παρακολούθησαν τους αγώνες έχουν αποκομίσει τις καλύτερες εντυπώσεις!! Όλα ήταν σε υψηλό επίπεδο, αντάξιο του ονόματος της διοργάνωσης: εγκαταστάσεις (γηπεδικές και ξενοδοχειακές), οργάνωση, αγωνιστικό επίπεδο αγώνων και διαιτησίας”.

ΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΤΗΣ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗΣ

“Τα τελευταία χρόνια είχα την τύχη να συμμετάσχω σε διοργανώσεις προκριματικών ομίλων τόσο με την Πρωταθλήτρια ΑΘΗΝΑ 90 όσο και με τις Εθνικές ομάδες Ανδρών και Κ19 και μπορώ να πω με σιγουριά πως το επίπεδο της δικής μας διοργάνωσης εδώ στην Αθήνα ήταν πραγματικά υψηλό και από τα καλύτερα που έχουμε συναντήσει. Φυσικά αξίζουν πολλά συγχαρητήρια σε όλους τους εμπλεκομένους και κυρίως στην εταιρία OLI και τα στελέχη της οι οποίοι ήταν και οι κύριοι εκφραστές αυτής της προσπάθειας. Νομίζω πως η μεγάλη διαφορά με τις διοργανώσεις που έχουμε ζήσει στο εξωτερικό ήταν το ¨ανθρώπινο¨ πρόσωπο που είχε η δική μας, με την ευγένεια και το χαμόγελο σε συνδυασμό με την πολυπρόσωπη παρουσία αλλά και την τεχνογνωσία και την άρτια οργάνωση και την πινελιά του ελληνικού φιλότιμου και πατροπαράδοτης ελληνικής φιλοξενίας”.

ΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΤΟΥ ΟΜΙΛΟΥ

“Από την ημέρα της κλήρωσης ξέραμε ότι το επίπεδο των ομάδων θα ήταν υψηλό με βάση καταρχήν το ranking τους. Εν δυνάμει οι ομάδες από την Ρουμανία και την Ελβετία θα μπορούσαν να συμμετέχουν απευθείας σε όμιλο του Main Round. Τόσο στην πορεία της προετοιμασίας μας για τους αγώνες που προσπαθήσαμε να τις γνωρίσουμε καλύτερα όσο βέβαια και μέσα από τα ματς του ομίλου, διαπιστώσαμε ότι πράγματι όλες οι ομάδες ήταν πολύ δυνατές και η εξέλιξη του σκορ σχεδόν όλων των αγώνων το επιβεβαίωσε.

Η ομάδα από την Ρουμανία ήταν επαγγελματική ομάδα με πλειάδα παικτών μεγάλης αξίας (Ισπανοί, Βραζιλιάνοι, Ρουμάνοι, Σέρβοι) και προπονητή τον Ισπανό Sito Rivera από τα μεγαλύτερα ονόματα στην Ευρώπη. Ακόμα όμως και αυτή η ομάδα που με βάση τα ονόματα και την ποιότητα των παικτών και προπονητή της ήταν το μεγάλο φαβορί για την πρόκριση, χρειάστηκε να καταβάλει προσπάθεια για τις νίκες και να μείνει συγκεντρωμένη ως το τέλος στα 2 από τα 3 ματς και μόνο στο 1 είχε εύκολο έργο.

Η ομάδα από την Ελβετία ήταν μια πολύ καλή και οργανωμένη ομάδα σε όλα τα επίπεδα, με πρωταθλήματα στη χώρα τους και παρουσίες στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια. Είχε στις τάξεις της 7 Πορτογάλους παίκτες μεταξύ των οποίων ένας πρώην διεθνής με την Εθνική των Ανδρών και ένας νυν διεθνής με την Εθνική Κ21 της Πορτογαλίας αλλά είχε και στο ρόστερ τους και τον πιο υποσχόμενο παίκτη του τουρνουά, τον 20χρονο Αφρικανό Mamadu Toure έναν παίκτη με μεγάλες φυσικές και τεχνικές δυνατότητες και ο οποίος ανήκει ήδη στην Sporting Λισσαβώνας στην οποία θα αγωνίζεται από την νέα σεζόν.

Ο δε προπονητής τους ο επίσης Πορτογάλος Pedro Santos, ανήκε στο staff της Sporting ως προπονητής της Κ20 μέχρι να μετακομίσει στην Ελβετία πριν 3 χρόνια, παραμένει προσωπικός φίλος του Head Coach Nuno Dias και έχει εφαρμόσει στην νέα του ομάδα (από τις νέο ιδρυθείσες ακαδημίες έως και την Ανδρική ομάδα) όλη την οργανωτική και αγωνιστική δομή της Sporting με την γενική εποπτεία και συμβουλευτική υποστήριξη μάλιστα του N. Dias.

Το πόσο καλή ομάδα και ποιες οι δυνατότητες των παικτών της MINERVA φάνηκε στο ματς εναντίων των Ρουμάνων όπου βαθμολογικά παίχτηκε και η πρόκριση. Θυμίζω ότι προηγήθηκαν 2 φορές στο 1ο ημίχρονο (0-1 & 1-2), το ματς ήταν στο 3-3 μέχρι τα μέσα του 2ου, πάλεψαν το ματς στα ίσια, είχαν και ευκαιρία να ξανά προηγηθούν πριν το σκορ γύρει υπέρ τον αντιπάλων τους.

Εδώ θα ήθελα να αναφέρω και ένα παραλειπόμενο από το περιθώριο των αγώνων που δείχνει την νοοτροπία και φιλοσοφία του coach P. Santos (αλλά και των περισσότερων ξένων προπονητών και κυρίως των Ισπανών και των Πορτογάλων): μετά την ήττα από τους Ρουμάνους και παρά την απογοήτευση για τον αποκλεισμό τους, συναντηθήκαμε τυχαία με τον coach Santos στο ξενοδοχείο μετά το γεύμα και ξεκινήσαμε μια συζήτηση για το futsal (όπου μεταξύ άλλων μου περιέγραψε τα οργανωτικά που έλεγα για την Sporting) που κράτησε μέχρι τις 01:00πμ και κατέληξε με ανταλλαγή σκληρών δίσκων με βίντεο, ασκησιολόγιο και άλλο προπονητικό υλικό.

Τον όμιλο συμπλήρωσε και η ομάδα από την Ιρλανδία που ήταν θεωρητικά η ασθενέστερη, κατάφερε όμως με την μαχητικότητα της και το τακτικό της ρίσκο στον 5ο παίκτη να ‘κλέψει’ δύο ισοπαλίες κυριολεκτικά στα τελευταία δευτερόλεπτα πριν τη λήξη των παιχνιδιών”.

ΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΤΗΣ ΑΕΚ

“Αυτές τις μέρες μελετάω τα βίντεο των δικών μας παιχνιδιών και προσπαθώ να κάνω μια πιο αναλυτική αποτίμηση της ομαδικής και ατομικής μας παρουσίας και βέβαια και της τελικής εξέλιξης των αποτελεσμάτων μας. Θεωρώ πολύ σημαντικό αυτό το κομμάτι της αγωνιστικής και τακτικής ανάλυσης ταυτόχρονα όπως και με την διαδικασία της ανάλυσης των συνολικών δεδομένων της ομάδας για να μπορούμε να βγάλουμε συνδυαστικά τα σωστά συμπεράσματα.

Από τα πρώτα και σημαντικά συμπεράσματα που έχουμε βγάλει είναι ότι το επίπεδο της φυσικής κατάστασης συνολικά της ομάδας ήταν πάρα πολύ καλό και μας βοήθησε να σταθούμε ανταγωνιστικά σε όλη την διάρκεια και των μεμονωμένων αγώνων αλλά και του τουρνουά. Το καλοκαίρι έγινε μια από τις καλύτερες προετοιμασίες ομάδων της Ελληνική σάλας με εργομετρικές εξετάσεις, διαχωρισμός γκρουπ παικτών, διπλές προπονήσεις, δουλειά στο στίβο και στο κλειστό από την 2η εβδομάδα και πολύ ένταση χάρη στο πλήρες και ανανεωμένο ρόστερ αλλά και στο μεγάλο παρουσιολόγιο. Εκεί που υπάρχει ακόμα απόσταση να διανύσουμε είναι το επίπεδο της ατομικής δύναμης των παικτών που είναι συνολικότερο θέμα θα έλεγα διαχρονικής εκγύμνασης των παικτών τόσο στα πλαίσια μιας ομάδας όσο κυρίως της ατομικής δουλειάς που πρέπει να κάνουν και οι ίδιοι στο σώμα τους.

Επίσης ένα ξεκάθαρο συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι η έλλειψη φιλικών αγώνων προετοιμασίας πριν το τουρνουά ήταν ένα σοβαρό μειονέκτημα στο να εμφανιστούμε αγωνιστικά πιο έτοιμοι και με αγωνιστικό ρυθμό. Δυστυχώς δεν βοηθάει η ημερομηνία έναρξης του τουρνουά καθώς οι υπόλοιπες ελληνικές ομάδες σχεδόν δεν έχουν ξεκινήσει την δική τους προετοιμασία. Ταυτόχρονα η γεωγραφική θέση της χώρας μας και οι αποστάσεις από τις κοντινότερες χώρες στις οποίες θα μπορούσαμε να βρούμε αντιπάλους αυτή την εποχή (πχ Κύπρο, Σκόπια, Κόσσοβο) είναι επίσης απαγορευτικές. Η έλλειψη ρυθμού φάνηκε ξεκάθαρα στο 1ο ημίχρονο του 1ου αγώνα όπου βρεθήκαμε να κυνηγάμε από νωρίς το σκορ με χάντικαπ 2 γκολ και χρειάστηκε χρόνος και υπερπροσπάθεια (παίξαμε όλο το ματς με 2 σταθερές τετράδες με συνεχή πίεση στον αντίπαλο και συνεχείς αλλαγές κάτω των 2 λεπτών) για να παίξουμε καλά και να γυρίσουμε το ματς. Συνολικά στο τουρνουά ήταν εμφανές ότι η απόδοσή μας ανέβαινε τόσο μέσα στη διάρκεια του κάθε παιχνιδιού όσο και προοδευτικά από παιχνίδι σε παιχνίδι.

Δυστυχώς η καλή μας απόδοση και η πρωτοπορία στο σκορ λίγο πριν τη λήξη στα 2 πρώτα ματς δεν συνοδεύτηκε και από την καλύτερη δυνατή συγκομιδή βαθμών. Το γενικότερο συμπέρασμα εδώ θα έλεγα είναι ότι μας στοίχισε η απειρία μας ως ομάδα στη διαχείριση καταστάσεων σε ματς αυτού του επιπέδου δηλ. σπουδαιότητας αλλά δυσκολίας αντιπάλων. Δεν είχαμε την ψυχραιμία να πάμε σε μερικές καλύτερες επιλογές στην κατοχή της μπάλας (εναντίων της MINERVA) με σκοπό να ελέγξουμε το ματς (στο 3-2 και στο 3-3) και δεν δείξαμε και την αποτελεσματικότητα που έπρεπε στις κραυγαλέες ευκαιρίες σε κενό τέρμα που είχαμε (εναντίων της BLUE MAGIC) ώστε να ανοίξουμε (στο 4-2) κι άλλο το σκορ όταν έπαιζαν με 5ο παίκτη. Στο τέλος δεν αποφύγαμε και κάποια μοιραία λάθη στην άμυνα και χάσαμε τους πολύτιμους βαθμούς”.

Η ΤΕΛΙΚΗ ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ

“Η συνολική μας αποτίμηση για την παρουσία της ομάδας μας στο τουρνουά σαφώς και είναι θετική και πολύ ενθαρρυντική κυρίως για το μέλλον. Να θυμίσω ότι στην 14αδα για τους αγώνες υπήρχαν 8 παίκτες κάτω των 25 ετών  οι 3 παίκτες 19 ετών της περσινής Εθνικής Ελπίδων (οι Καρύδας, Γούσης έγραψαν συμμετοχή και ο Χατζηφωτίου σκόραρε κιόλας), δύο παίκτες 21 ετών (ο Ταρνανίδης που είχε από τους μεγαλύτερους συνολικούς χρόνους συμμετοχής και στα 3 ματς και ο αναπληρωματικός τερματοφύλακας Χριστόπουλος που επίσης έγραψε συμμετοχή), ένας παίκτης 22 ετών (ο Κ. Πάνου ο οποίος επανήλθε πλήρως σε αγώνες τόσο υψηλού επιπέδου μετά μάλιστα και από τον περσινό σοβαρό τραυματισμό του), ένας παίκτης 24 ετών (ο Σκουτέλης με επίσης μεγάλο χρόνο συμμετοχής) και ένας 24,5 ετών (ο Ντάτης με λιγότερο χρόνο αλλά με επιβεβαίωση της ικανότητας του στο γκολ). Τις εμπειρίες και τις παραστάσεις λοιπόν των νεαρότερων παικτών μας θεωρώ ίσως το μεγαλύτερο κέρδος και παρακαταθήκη για το μέλλον της ομάδας από την 1η Ευρωπαϊκή της συμμετοχή.

Αγωνιστικά η ΑΕΚ έκανε μεγάλη προσπάθεια και στάθηκε ισότιμα και ανταγωνιστικά σε μεγάλα διαστήματα των παιχνιδιών απέναντι στις 2 πιο ποιοτικές και ισχυρές ομάδες του ομίλου. Για να πετύχει μια ελληνική ομάδα να είναι ανταγωνιστική απέναντι σε ομάδες που έχουν πλεόνασμα σε ατομικό ταλέντο (και μάλιστα εισαγόμενο από χώρες του τοπ επιπέδου όπως Βραζιλία, Ισπανία, Πορτογαλία, κλπ) θα πρέπει να μπορέσει να σταθεί καλά στο τακτικό επίπεδο τόσο ατομικά όσο και ομαδικά. Θεωρώ λοιπόν ότι σε αυτό τον τομέα σταθήκαμε αρκετά καλά. Δώσαμε βάρος προφανώς στην άμυνα, ατομική αλλά και ομαδική, με βοήθειες, καλύψεις και αλλαγές στα μαρκαρίσματα, αλλά η πρωταρχική επιλογή μας ήταν να προσπαθήσουμε να παίξουμε κι εμείς το παιχνίδι μας και όχι να κλειστούμε πίσω.

Προσπαθήσαμε και πετύχαμε μάλιστα σε αρκετά σημεία να έχουμε την κατοχή της μπάλας και τον έλεγχο των παιχνιδιών, να βγούμε από την αντίπαλη πίεση με οργανωμένο τρόπο και αυτοματισμούς και να δημιουργήσουμε προϋποθέσεις για τελικές ενέργειες και ευκαιρίες για γκολ. Σαφώς όμως είχαμε και διαστήματα που δεν πήγαμε καλά και δεχθήκαμε φάσεις και γκολ κάνοντας ομαδικά ή ατομικά λάθη που μας στέρησαν όπως είπαμε βαθμούς και τελική κατάταξη. Επιμέρους λοιπόν υπάρχουν σημεία για προβληματισμό αλλά συνολικά νομίζω πως η πρόοδος μας είναι εμφανής και η απόδοσή μας κάνει αισιόδοξους ότι είμαστε στην σωστή τροχιά”.

ΤΙ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΒΗΜΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ

“Αυτός είναι ένας προβληματισμός που έχουν εκφράσει πολλοί από τους προπονητές και παίκτες της ελληνικής Σάλας και που αφορά τόσο τους ελληνικούς Συλλόγους όσο και την Εθνική ομάδα στην προσπάθεια τους για προκρίσεις σε επόμενους γύρους. Στην δομή των ομάδων (ανεξαρτήτου σπορ) υπάρχουν διάφοροι τομείς που καλείται κάθε προπονητής να δουλέψει και να επέμβει για να τις βελτιώσει και να τις ανεβάσει αγωνιστικό επίπεδο. Οι κυριότεροι τομείς κατά γενική παραδοχή στο Ποδόσφαιρο Σάλας είναι: η φυσική κατάσταση, η ατομική τεχνική και η ομαδική τακτική. Η βελτίωση σε καθένα από αυτούς τους τομείς και βέβαια σε όλους μαζί ταυτόχρονα σημαίνει βελτίωση των ομάδων του πρωταθλήματος, βελτίωση της ανταγωνιστικότητας του Πρωταθλήματος και κατ’ επέκταση βελτίωση του συνολικού επιπέδου του σπορ στη χωρά μας και άρα τις ανταγωνιστικότητας ομάδων και Εθνικής όταν παίζουν σε διεθνείς διοργανώσεις. Και είναι γεγονός ότι υπάρχει βελτίωση στις ομάδες μας και στο πρωτάθλημα μας τα τελευταία χρόνια σε όλους τους παραπάνω τομείς.

Δυστυχώς όμως βελτιώνονται και οι ομάδες (σύλλογοι και Εθνικές) στις υπόλοιπες χώρες και μάλιστα οι περισσότερες από αυτές τις χώρες βελτιώνονται με ταχύτερους ρυθμούς ανοίγοντας την μεταξύ μας ψαλίδα ή φθάνοντας μας και προσπερνώντας μας. Και δεν μας ξεπερνούν γιατί έχουν απλά καλύτερη φυσική κατάσταση ή είναι πιο αθλητικοί και δυνατοί από εμάς. Αυτό μπορεί να ίσχυε και στο παρελθόν. αλλά δεν μας εμπόδιζε να κερδίζουμε πχ την Εθνική Αγγλίας. Ούτε μας ξεπερνούν γιατί έχουν απλά καλύτερη ατομική τεχνική ή περισσότερο ποδοσφαιρικό ταλέντο από εμάς. Αυτό μπορεί να ίσχυε και στο παρελθόν αλλά δεν μας εμπόδιζε να κερδίζουμε πχ την εθνική Γαλλίας.

Εκεί που έχουν επενδύσει και έχουν βελτιωθεί ραγδαία χώρες και ομάδες που ήταν πολύ πίσω από εμάς στα rankings είναι στον τομέα της Τακτικής. Ο οποίος είναι και ο δυσκολότερος τομέας για βελτίωση, αλλά ταυτόχρονα είναι και αυτός που μπορεί να φέρει και την μεγαλύτερη, ταχύτερη και θεαματικότερη βελτίωση στο επίπεδο του παιχνιδιού μιας ομάδας. Εδώ λοιπόν έρχεται και η πρόκληση αλλά και η ευθύνη εμάς των προπονητών να ανεβάσουμε ο καθένας μας από την πλευρά του το δικό του επίπεδο, της ομάδας του και ολόκληρου του πρωταθλήματος. Αυτός είναι κατά την άποψή μου ο κυριότερος τρόπος και δρόμος για να κάνει το ελληνικό Futsal βήμα και γιατί όχι και βήματα παραπάνω”.