Ο Ματέους ντα Σίλβα Βιτάλ Ασουμπσάο, ο οποίος αγωνίζεται πλέον στον Παναθηναϊκό στο κλασικό ποδόσφαιρο, βρήκε πανοπλία και ασπίδα στον Θεό, όταν η μοίρα χτύπησε με τον χειρότερο, με τον πιο άσχημο τρόπο τον ίδιο και την οικογένειά του, όταν ήταν μόλις εννέα ετών και έκανε τα πρώτα του βήματα στο futsal όπως πάρα πολλοί Βραζιλιάνοι που ασχολούνται με την στρογγυλή θεά.

Επέστρεφε οδικώς από προπόνηση στο ποδόσφαιρο σάλας με τους γονείς του, έναν φίλο και έναν ξάδελφο, όταν σε δρόμο της γειτονιάς Παβούνα στο Ρίο ντε Τζανέιρο, έπεσαν θύματα ενέδρας από κλέφτες. Η απόπειρα απέτυχε, αφού τα δύο αυτοκίνητα ακολουθούσε ένα αστυνομικό. Υπήρξε ανταλλαγή πυροβολισμών και, δυστυχώς, μια σφαίρα βρήκε στην θέση του συνοδηγού την μητέρα του Ματέους, Βιβιάνε Βιτάλ. Άφησε την τελευταία της πνοή λίγη ώρα αργότερα.

«Θυμάμαι εκείνη την στιγμή σαν να ήταν σήμερα» λέει ο νέος ποδοσφαιριστής του Παναθηναϊκού, ο οποίος σκέφτηκε πολλές φορές να σταματήσει την μπάλα, προκειμένου να σταθεί στο πλευρό του πατέρα του Ζόρζε, ο οποίος πέρασε βαθιά κατάθλιψη μέχρι να καταφέρει (;) να ξεπεράσει τον τραγικό χαμό της γυναίκας του, σε ηλικία 32 ετών.

Η απώλεια της μάνας γονάτισε τον Ματέους, αλλά ταυτόχρονα τον πείσμωσε. Το έβαλε σκοπό της ζωής του να γίνει επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ώστε να τον καμαρώνει η Βιβιάνε από κάπου εκεί ψηλά.

«Κάποιες φορές την σκέφτομαι και κλαίω, αλλά ξέρω ότι είναι ευτυχισμένη για εμένα. Ήταν το όνειρό της να γίνω επαγγελματίας ποδοσφαιριστής και το κάνω για εκείνη, για εμένα και για όλη την οικογένειά μου», εξηγεί ο δεξιοπόδαρος μεσοεπιθετικός, ο οποίος στήριξε και στηρίχθηκε από τις μεγαλύτερες αδελφές του, Μπρούνα και Νταϊάνε, αλλά και την μικρούλα Ζουλιάνα, καρπός της νέας σχέσης του μπαμπά Ζόρζε.

Μεγάλωσε στα τμήματα υποδομής της Βάσκο ντα Γκάμα, όπου υπήρξε ένα από τα πιο ξεχωριστά ταλέντα των τελευταίων φουρνιών, φτάνοντας μέχρι τις πόρτες της Εθνικής Νέων της Βραζιλίας, στην οποία δεν μπόρεσε να αγωνιστεί, εξαιτίας ενός τραυματισμού στην κλείδα.

«Λένε για εμένα ότι είμαι επιδέξιος με την μπάλα στα πόδια και έχω καλή πάσα. Δεν μου άρεσε πολύ να σουτάρω, αλλά έπρεπε να μάθω. Μου το έλεγαν και οι προπονητές μου: ‘Πρέπει να βάζεις γκολ, ειδάλλως δεν θα κερδίσεις χρήματα’» έλεγε ως πιτσιρικάς στην Βάσκο, όπου αγωνιζόμενος σε όλες τις θέσεις της μεσαίας γραμμής (αρέσκεται πλέον στα άκρα) κατέγραψε δύο γκολ και δύο ασίστ σε 32 συμμετοχές προτού, αντί δύο εκατομμυρίων ευρώ, πάρει μεταγραφή στην Κορίνθιανς, μετακομίζοντας από το Ρίο ντε Τζανέιρο στο Σάο Πάουλο.

Πιτσιρικάς, όταν τον είχαν προσεγγίσει ομάδες από Γαλλία και Ολλανδία, του είχαν κολλήσει το παρατσούκλι «Πετ», επειδή το στιλ του θύμιζε τον Σέρβο μεσοεπιθετικόμ Ντέγιαν Πέτκοβιτς, ο οποίος έκανε σπουδαία καριέρα σε Φλαμένγκο και Βάσκο, μεταξύ άλλων (βραζιλιάνικων) ομάδων.

Πλέον, απαντάει στο Βιτάλ, το οποίο επέλεξε για να τιμήσει τη μνήμη της μητέρας του. Για εκείνη παίζει, για εκείνη πανηγύρισε τα 13 γκολ και τις εφτά ασίστ που έδωσε σε 145 παιχνίδια με τους Κορίνθιους. Μια από αυτές τις ασίστ, άλλωστε, χάρισε στην Κορίνθιανς ένα από τα δύο διαδοχικά πρωταθλήματα Παουλίστα που κατέκτησε με τον Βιτάλ στην σύνθεσή της.

ΤΟ «10» ΤΗΣ ΣΕΛΕΣΑΟ ΚΑΙ Ο ΚΟΟΥΤΙΝΙΟ

Το όνειρο κάθε πιτσιρικά στην Βραζιλία είναι να γίνει ποδοσφαιριστής και, ει δυνατόν, να φορέσει την θρυλική, κίτρινη φανέλα της εθνικής ομάδας. Ο Ματέους τα κατάφερε σε επίπεδο Κ23, συμβάλλοντας μάλιστα στην κατάκτηση του περίφημου τουρνουά της γαλλικής πόλης Τουλόν, όπου κάθε χρόνο δίνουν το παρών τα μεγαλύτερα ταλέντα, σε επίπεδο εθνικών ομάδων.

Με το «10» στην πλάτη, αυτό που φόρεσαν θρύλοι όπως ο Πελέ, ο Ζίκο, ο Ροναλντίνιο ή ο Νεϊμάρ, ο Ματέους έπαιξε στο τουρνουά του 2019, σκόραρε στο θριαμβευτικό 4-0 επί της οικοδέσποινας Γαλλίας και σε ένα ακόμα παιχνίδι με το Κατάρ, αλλά και στον τελικό, ευστοχώντας στο πρώτο πέναλτι, στην ψυχοφθόρα (και νικηφόρα) διαδικασία με αντίπαλο την Ιαπωνία.

Γεμάτος περηφάνεια, σήκωσε το τρόπαιο και πήρε το μετάλλιο του πρωταθλητή, παρέα με παίκτες όπως ο Ματέους Κούνια (μόλις πήρε μεταγραφή από την Χέρτα Βερολίνου στην Ατλέτικο Μαδρίτης), ο Ντάγκλας Λουίς (Άστον Βίλα), ο Πεντρίνιο (Σαχτάρ Ντόνετσκ) και ο Παουλίνιο (Μπάγερ Λεβερκούζεν).

Παρ’ ότι λατρεύει να παρακολουθεί Λιονέλ Μέσι και Νεϊμάρ, το απόλυτο είδωλό του είναι ο Φιλίπε Κοουτίνιο, ο οποίος επίσης έχει ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο και έμαθε τα μυστικά στο 5Χ5. Συνέπεσαν στην Βάσκο, όταν ο Ματέους έκανε τα πρώτα του βήματα στα τμήματα υποδομής και ο «Κόου» άρχισε να χτίζει την σπουδαία καριέρα του με την πρώτη ομάδα.

Ο Βιτάλ προσπαθεί να αντιγράφει τις κινήσεις και τον τρόπο που σουτάρει ο Κοουτίνιο, τον οποίο γνωρίζει και προσωπικά, αφού είναι φίλος του κουνιάδου του. «Είναι η έμπνευσή μου. Εκτός από εξαιρετικός ποδοσφαιριστής, είναι ένας πολύ καλός άνθρωπος. Ταπεινός, οικογενειάρχης… Μεγάλος παίκτης και μεγάλος άνθρωπος», λέει ο Βιτάλ για τον σταρ της Μπαρτσελόνα, με τον οποίο τον συνδέει και το γεγονός ότι αμφότεροι έκαναν ντεμπούτο με την Βάσκο όταν η ομάδα ήταν στην δεύτερη κατηγορία.

Η γυναίκα που τον έφερε στον κόσμο σημάδεψε ανεξίτηλα την ζωή του με την τραγική της απώλεια. Πριν από δύο χρόνια, δύο άλλες γυναίκες του έδωσαν ξανά δύναμη για να χαμογελάει πλατιά και να προσπαθεί ακόμα πιο σκληρά μέσα στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου.

Η σύντροφός του, Στέφανι, έφερε στον κόσμο την μικρή Αντονέλα, η οποία αποτελεί πηγή ζωής για τον Ματέους. Πριν από κάθε παιχνίδι, ο Βιτάλ συνηθίζει να βλέπει βίντεο του Κοουτίνιο, για να εμπνέεται και να «ανεβαίνει». Αν κάνει το… 1/100 απ’ όσα έκανε ο «Κόου» στα μεγάλα κέφια του, ο Παναθηναϊκός θα έχει βρει λαβράκι στο πρόσωπό του.

Ποιος ξέρει, αν δεν συνέβαινε εκείνη η τραγωδία που σημάδεψε ολόκληρη τη ζωή του, ίσως και να παρέμενε στο ποδόσφαιρο σάλας. Είναι μια υπόθεση που θα μείνει για πάντα αναπάντητη…