Η ΑΕΚ πανηγύρισε μια μεγαλοπρεπέστατη πρόκριση απέναντι στην Αράζ και πέρασε στους “32” του UEFA Futsal Champions League. Για την ιστορική της επιτυχία οφείλει πολλά στον Δημήτρη Θεοφίλου, ο οποίος πραγματοποίησε μια εκπληκτική εμφάνιση και συνέβαλε τα μέγιστα στον άθλο της Ένωσης απέναντι στους Αζέρους στο ΔΑΪΣ.

Ο διεθνής τερματοφύλακας των κιτρινόμαυρων μίλησε στο Futsalhellas.com και ήταν απολαυστικός, όπως και με την εικόνα του κάτω από τα γκολπόστ της ομάδας του. Μίλησε για πολλά θέματα, αποκάλυψε την “πρόβλεψη” που είχε κάνει στον συμπαίκτη του, Αντώνη Μάνο, ενώ αναφέρθηκε στην πρόοδο που κάνει το ελληνικό futsal.

Μια παλιά καραβάνα των γηπέδων, με πολυετή εμπειρία, πάντα σε ομάδες πρωταθλητισμού, αγωνιζόμενος στο υψηλότερο επίπεδο. Ο Θεοφίλου έχει πάντως αρκετά ποιοτικά χρόνια μπροστά του και έχει την ποιότητα και τα στοιχεία για να στέκεται το ίδιο αποτελεσματικός και στη συνέχεια. Μια σπουδαία φυσιογνωμία του αθλήματος…

Ποιο είναι το ταβάνι αυτής της ομάδας, όταν καταφέρνει και αποκλείει μια ομάδα αυτού του επιπέδου;

“Πραγματικά νομίζω πως κανένας μας δεν ξέρει ποιο ακριβώς είναι το ταβάνι αυτής της ομάδας. Θεωρώ πως είμαστε μια από τις πιο πλήρεις ελληνικές ομάδες όλων των εποχών και αυτό φαίνεται από το γεγονός ότι ενώ παίχτες όπως ο Θανασάι, ο Αρτινος, ο Σκουτελης, ο Παπαδόπουλος και κατά τη διάρκεια του αγώνα ο Ντάτης, δεν μπορούσαν να αγωνιστούν λόγω τραυματισμών, η ομάδα βρήκε τις λύσεις και κατάφερε να αποκλείσει μια σπουδαία επαγγελματική ομάδα, με ιστορία στον θεσμό, με πολύ καλούς παίχτες και προπονητή”.

Θεωρείς ότι το να συνεχίσει το ευρωπαϊκό ταξίδι και πέρα από τους 32 είναι όνειρο απατηλό ή κάτι χειροπιαστό;

“Όλα είναι πιθανά. Εξαρτάται εν πολλοίς από την κλήρωση. Υπάρχουν υποψήφιοι αντίπαλοι που καλό θα ήταν να αποφύγουμε, αν θέλουμε να κάνουμε ακόμα ένα βήμα παραπάνω στο θεσμό. Ωστοσο, με όποια ομάδα και να κληρωθούμε, θα δώσουμε την ψυχή μας για να προκριθούμε”.

Εσύ ήσουν εκπληκτικός σε έναν ακόμη αγώνα που η μπάλα έκαιγε. Υπήρξε στιγμή που αγχώθηκες;

“Καταρχάς σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Εγώ προσωπικά έχω φτιαχτεί από μικρό παιδί από τις ακαδημίες της Αθήνα ’90 για να παίζω τέτοια παιχνίδια που κρίνουν προκρίσεις και τίτλους και για να είμαι ειλικρινής νιώθω πως όποιος προπονητής με έχει χρησιμοποιήσει σε τέτοια ματς, τον έβγαζα πάντα ασπροπρόσωπο.

Γενικά δεν αγχώνομαι ούτε πριν, αλλά ούτε κατά τη διάρκεια ενός αγώνα. Αν έχεις τη διάθεση να μπεις στο γήπεδο και να δώσεις την ψυχή σου, τότε δεν αγχώνεσαι. Απλά μερικές φορές μέσα από εμπειρίες που έχεις αποκτήσει στο πέρασμα του χρόνου, μπορείς να δεις κάποια πράγματα που άλλοι ίσως να τα παίρνουν πιο αψήφιστα. Π.χ. είναι στιγμές κατά τη διάρκεια ενός παιχνιδιού που λες ότι αν δεν γίνει αυτό εκείνη τη στιγμή που πρέπει, θα έχεις πρόβλημα. Ένα τέτοιο καμπανάκι ας πούμε ήταν ότι δεν σκοράραμε στο δίλεπτο που έμειναν οι Αζέροι με παίχτη λιγότερο. Εκεί έπρεπε να βάλουμε γκολ, για να τους τελειώσουμε ψυχολογικά. Από τη στιγμή που βγήκαν αλώβητοι το δίλεπτο εκείνο, ήξερα ότι πάμε για θρίλερ στα τελευταία 8 λεπτά της κανονικής διάρκειας όπως κι έγινε”.

Ο τερματοφύλακας μελετάει ξεχωριστά τους αντίπαλους παίκτες πριν τα μεγάλα ματς; Κάνεις ειδική προετοιμασία; Πώς κινούνται, πώς σουτάρουν, ποια είναι τα χαρακτηριστικά τους.

“Μου αρέσει να βλέπω βίντεο των αντιπάλων πριν τα ματς, για να ξέρω τι έχω να αντιμετωπίσω. Βέβαια είναι πολύ διαφορετικό να βλέπεις τους αντιπάλους σε βίντεο, από ότι στο γήπεδο. Ωστόσο, εμένα προσωπικά μου αρέσει να παρατηρώ τα μοτίβα των κινήσεων των παιχτών, καθώς και τις κομπίνες στις στατικές φάσεις. Παρατηρώντας σωστά αυτά τα δύο, σαν τερματοφύλακας μπορείς να είσαι ένα βήμα μπροστά από την αντίπαλη επίθεση και να μαντεύεις την εξέλιξη των φάσεων (ποιος παίχτης ψάχνει το σουτ και με ποιον τρόπο, ποιος κοιτάει πιο πολύ τα δεύτερα δοκάρια, ποιος προσποιείται και με ποιον τρόπο στα τετ α τετ και πάρα πολλά άλλα)”.

Στα πέναλτι τι σκέφτηκες; Τι ήταν αυτό που είπες ο ίδιος στον εαυτό σου;

“Στο γήπεδο ήρθα μαζί με τον Αντώνη Μάνο στο ίδιο αυτοκίνητο και έτσι όπως κουβεντιάζαμε, με ρώτησε πως διαισθάνομαι ότι θα πάει το παιχνίδι. Του απάντησα επί λέξει ‘Αντωνάκη μου θα το πάμε ντερμπόξυλο κι αν το καταφέρουμε και το πάμε στα πέναλτι, σου υπόσχομαι ότι θα περάσουμε’. Θέλω να σου πω με αυτή την ιστορία ,πως μέσα μου είχα προετοιμαστεί για αυτό το σενάριο.

Όταν ήρθε η ώρα των πέναλτι, σκεφτόμουν ότι κάναμε τόση προσπάθεια για να φτάσουμε σε αυτό το σημείο κι ότι δεν θα επέτρεπα να χαθεί αυτή η πρόκριση. Άρα δεν θα μπορούσα να πω κάτι άλλο στον εαυτό μου από το ήρθε η ώρα να δείξεις για ακόμα μια φορά ποιος είναι το αφεντικό, η δικιά σου ώρα!”.

Δυο προκρίσεις η Εθνική, πρόκριση και για την ΑΕΚ. Μεγαλώνει και προοδεύει το ελληνικό futsal;

“Φυσικά και υπάρχει πρόοδος. Αυτό μπορεί να το δει ο καθένας.. Δεν είναι μόνο τα αποτελέσματα, αλλά είναι και το ποδόσφαιρο που παίζουμε. Κοιτάμε στα μάτια τους αντιπάλους και δεν πάμε να παίξουμε κλεφτοπόλεμο. Προσπαθούμε περισσότερο να δημιουργήσουμε παιχνίδι από πίσω με καλή κυκλοφορία μπάλας. Το να πάρεις μια πρόκριση σε ένα παιχνίδι, μπορεί να γίνει και κατά σύμπτωση. Όμως σύμπτωση επαναλαμβανόμενη, παύει να είναι σύμπτωση.

Αν μπορούσα να συγκρίνω τις δύο προκρίσεις, θα έλεγα πως η πρόκριση επί της Αράζ είναι πολύ πιο μεγάλη και τρανταχτή, καθώς πρόκειται για έναν επαγγελματικό σύλλογο με πολλαπλάσιο μπάτζετ από εμάς, με πολλές θέσεις από πάνω μας στο ranking της uefa,σε αντίθεση με τους Τούρκους που είναι σε μια παρόμοια ερασιτεχνική κατάσταση με το ελληνικό φούτσαλ και με κοντινή βαθμολογική θέση στο ranking.

Κλείνοντας, ήθελα να πω πως είμαι σίγουρος πως θα έρθουν σύντομα κι άλλες επιτυχίες για το ελληνικό φούτσαλ”.

Photo Credits: Eurokinissi