Την απόφασή του να αποσυρθεί από την δράση, ύστερα από 19 χρόνια στην ελληνική σάλα, επισημοποίησε μέσω την σελίδας της στο Facebook η AEK Futsal. Έτσι λοιπόν έβαλε τέλος σε μια μεγάλη και σπουδαία καριέρα με εμπειρίες και παραστάσεις που τον ανέδειξαν όλα αυτά τα χρόνια και τον κράτησαν διαχρονικά ψηλά στην λίστα των κορυφαίων του πρωταθλήματος.  

Η πορεία του ξεκίνησε το 1998 στα Εκπαιδευτήρια Δούκα, στα οποία ήταν και μαθητής για 9 χρόνια, όπου έπαιξε για πρώτη φορά στο πρωτάθλημα Εφήβων και από την επόμενη χρονιά έως και το καλοκαίρι του 2012 αποτέλεσε βασικό και αναντικατάστατο μέλος του ανδρικού τμήματος πανηγυρίζοντας 1 πρωτάθλημα και 3 κύπελλα με την φανέλα των «μπλε».

Στη συνέχεια μετακόμισε στην Πολιτεία για χάρη της Αθήνας ’90 στην οποία έμεινε για 4 χρόνια και κατέκτησε ισάριθμα πρωταθλήματα και ένα κύπελλο μέχρι το καλοκαίρι του 2016 κατά τη διάρκεια του οποίου ένα παιδικό του όνειρο έγινε πραγματικότητα, να φορέσει την φανέλα της αγαπημένης του ΑΕΚ και να αγωνιστεί για αυτή! Ο έμπειρος τερματοφύλακας τίμησε για 2 χρόνια την ομάδα της καρδιάς του και την βοήθησε να πανηγυρίσει τον πρώτο της τίτλο στο άθλημα στο Final 4 του Κυπέλλου πριν 2 μήνες στην Χαλκίδα.

Τα επιτεύγματά του όμως δεν περιορίζονται στο ελληνικό πρωτάθλημα καθώς έχει 65 συμμετοχές με την Εθνική Ομάδα, με την οποία έζησε μεγάλες στιγμές όπως οι 2 προκρίσεις σε Main Round Ευρωπαϊκού και Παγκοσμίου Πρωταθλήματος και αντιμετώπισε τεράστιες ομάδες όπως η Ισπανία, η Πορτογαλία και η Ιταλία, καθώς επίσης και 18 εμφανίσεις στο Futsal Cup (3 με τον Δούκα και 15 με την Αθήνα ’90). Τέλος αναδείχθηκε καλύτερος τερματοφύλακας στην Ελλάδα για 3 συνεχόμενες χρονιές από το 2010 μέχρι το 2012.

Πέρα από τους τίτλους και τους αριθμούς όμως ο Αχής κατάφερε να κερδίσει την αναγνώριση της ελληνικής σάλας η οποία τον χαρακτήρισε τον πρώτο καθαρά φουτσαλικό τερματοφύλακα που έπαιξε στην Ελλάδα, σε ότι αφορά τις τεχνικές που χρειάζεται να κατέχει κάποιος που θέλει να παίξει σε αυτή τη δύσκολη θέση.

Το FutsalHellas.com επικοινώνησε μαζί του με αφορμή την ανακοίνωση αποχώρησής του από τα παρκέ και μεταξύ άλλων μας μίλησε για τις κορυφαίες στιγμές στην καριέρα του καθώς επίσης και για το νέο του πόστο στην ΑΕΚ Futsal:

Μετά από 19 χρόνια στην ενεργό δράση αποφασίζεις να κρεμάσεις τα γάντια σου. Τι συναισθήματα προκαλεί σε έναν τερματοφύλακα η σκέψη ότι δεν θα κληθεί να προστατέψει ξανά την εστία του;

«Ήταν μια συνειδητή απόφαση και φυσικά πολύ δύσκολη! Θεωρώ ότι τα έζησα όλα σε αυτά τα 19 χρόνια και αποχωρώ γεμάτος! Το να κλείσω με ένα τρόπαιο με την ομάδα που υποστηρίζω από παιδί ήταν το ιδανικό φινάλε! Οποιαδήποτε στιγμή και αν αποφάσιζα να σταματήσω θα ήταν πολύ δύσκολο, απλά τα τελευταία 3 χρόνια τόσο λόγω οικογενειακών (με δυο κόρες πλέον) όσο και επαγγελματικών υποχρεώσεων ήταν χρονικά, σωματικά και ψυχολογικά πολύ δύσκολο για μένα να συνεχίσω στους ρυθμούς που είχα μάθει!»

Ποιες στιγμές θα ξεχώριζες ως πιο σημαντικές αυτά τα 19 χρόνια;

«Σαν θετικές ξεχωρίζω τις 2 προκρίσεις με την εθνική ομάδα και γενικότερα η εθνική ομάδα ήταν μεγάλο κεφάλαιο για μένα καθώς για 8 χρόνια πραγματικά ταξιδέψαμε παντού χωρίς να υπολογίζουμε υποχρεώσεις και δουλειές! Και φυσικά το μεγαλύτερο κέρδος από αυτά τα χρόνια είναι όλοι οι αδερφικοί φίλοι και ο κουμπάρος που απέκτησα.. Επιπλέον, όλα τα πρωταθλήματα και κύπελλα που κατακτήσαμε με Δούκα, Αθήνα 90 και ΑΕΚ ήταν ξεχωριστά για διαφορετικό λόγο το καθένα. Λίγο περισσότερο βέβαια χάρηκα το πρώτο μου πρωτάθλημα με την Αθήνα 90, καθώς ήρθε κάποιους μήνες μετά από το διωγμό μου από το Δoύκα. Φυσικά κρίνοντας εκ των υστέρων αυτή η αλλαγή είναι ότι καλύτερο μου συνέβη στη μετέπειτα καριέρα μου και ίσως έπρεπε να έχει γίνει πολλά χρόνια πριν, καθώς στην Αθήνα 90 έζησα τρομερά χρόνια με απίστευτους συμπαίκτες και χαρακτήρες. Με αγκάλιασαν σαν να μην ήμουνα ποτέ αντίπαλος τους και μαζί πετύχαμε πολλά. Επίσης, εξαιρετική στιγμή ήταν και η κατάκτηση του κυπέλλου με την ΑΕΚ καθώς ήρθε με την ομάδα που υποστηρίζω από παιδί και ήταν το καλύτερο φινάλε στην καριέρα μου! Σαν αρνητικές θα έλεγα τον τραυματισμό που είχα το 2008 λίγο πριν τα προκριματικά της Εθνικής Ομάδας στη Μάλτα και έμεινα αρκετούς μήνες εκτός , καθώς και τον τρόπο που «τελείωσα» την καριέρα μου στην εθνική ομάδα, που ουσιαστικά μετά από σχεδόν 8 χρόνια και χωρίς καμία ενημέρωση απλά δεν ξανακλήθηκα και φυσικά ούτε επικοινώνησε κανείς μαζί μου να μου πει το λόγο, που οποίος και να ήταν θα τον δεχόμουνα και θα ήμουν ευγνώμων για όσα έζησα. Κανείς δεν είναι πάνω από την εθνική ομάδα ούτε παίκτης ούτε προπονητής…»

Ποια είναι τα βήματα στα οποία πρέπει να βαδίσει η ελληνική σάλα έτσι ώστε να μπορέσει να αναπτυχθεί και να ανέβει επίπεδο;

«Αυτή η ερώτηση έχει γίνει σε πολλούς ανθρώπους του χώρου μας εδώ και πάρα πολλά χρόνια και όλοι λίγο πολύ συμφωνούμε. Χωρίς οργανωμένη βούληση της ΕΠΟ και με τη σταδιακή στελέχωση με επαγγελματίες με τεχνογνωσία Futsal (όχι ποδοσφαίρου γενικά) σε όλα τα επίπεδα, Ομάδες, παίκτες, διοικήσεις κλπ, ώστε να δημιουργήσουμε ανταγωνιστικό προϊόν για να μπορούμε να το πουλήσουμε και να προσελκύσουμε κοινό και χορηγούς, θα κάνουμε κύκλους με την ίδια αρχή και τέλος όπως αυτά τα σχεδόν 20 χρόνια του αθλήματος στη χώρα μας.Είμαστε ερασιτέχνες που το κάνουμε στο περίσσευμα του χρόνου μας σχεδόν όλοι ! Είναι λοιπόν φυσικό όλο αυτό να έχει συγκεκριμένα όρια ανάπτυξης!»

Παρά την αποχώρησή σου από τα παρκέ, η επόμενη μέρα σε βρίσκει στον ρόλο του Team Manager της AEK Futsal. Πως πιστεύεις ότι μπορείς να βοηθήσεις την ομάδα από το νέο σου πόστο έτσι ώστε να πετύχει τους στόχους της;

«Είναι κάτι εντελώς καινούργιο για μένα και αυτή τη στιγμή πρέπει πρώτα από όλα ψυχολογικά να διαχειριστώ τη μετάβαση από την νοοτροπία και ψυχολογία του παίκτη. Το γεγονός ότι μπορεί να ήμουνα καλός παίκτης, δεν σημαίνει τίποτα για αυτή τη νέα θέση που αναλαμβάνω, στην οποία θα πρέπει να δουλέψω εξίσου για να αποδείξω αν αξίζω ή όχι να βρίσκομαι σε αυτή ! Κανείς και σε καμία θέση δεν θα έπρεπε να βρίσκεται «κληρονομικά»αν θέλουμε να βελτιώνεται ο χώρος! Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι με την εμπειρία μου και τις γνώσεις μου, θα υπηρετήσω με το ίδιο πάθος και αφοσίωση την εξέλιξη του αθλήματος και φυσικά την πρόοδο του club! Η ΑΕΚ είναι ένα μέγεθος και ένας οργανισμός που πρέπει να γίνει «η εξέλιξη» του Futsal στην Ελλάδα.