Αυτό είναι το… μότο της ομάδας, που το καλοκαίρι τάραξε τα νερά του ελληνικού «5». Οι Γυπαετοί πρωταγωνίστησαν και πρωτοπόρησαν, φέρνοντας στην Ελλάδα ξένο προπονητή, τον Πορτογάλο Ρουί Γκιμαράες και ένα πακέτο πέντε αξιόλογων ξένων παικτών. Ο πρόεδρος των «αρπακτικών», Ηλίας Δημητριάδης, τόλμησε λοιπόν. Μένει τώρα μέσα στη σεζόν να επιβεβαιωθεί και το ρητό του ελληνικού λαού, «ο τολμών νικά».
Το futsalhellas.com μίλησε με τον ισχυρό άνδρα του συλλόγου, αλλά και με τον 25χρονο τεχνικό της ομάδας, οι οποίοι σε παράλληλες συνεντεύξεις, ανοίγουν τις ψυχές τους για τις ελπίδες τους στο νέο πρωτάθλημα.

Ποιος είναι ο Γκιμαράες
Ο Ρουί Γκιμαράες ήρθε στη χώρα μας ως κυπελλούχος Ρουμανίας. Στις 16 Ιουνίου, ως προπονητής της Τάργκου Μούρες, κατέκτησε το δεύτερο τη τάξει τρόπαιο, νικώντας στον τελικό την… υπερομάδα της CIP Ντέβα με 4-3. Από το 2003 και για τέσσερις σεζόν ήταν υπεύθυνος των τμημάτων υποδομής στην πορτογαλική ομάδα Φουντασάο Ζόρζε Αντούνες, με την οποία κατέκτησε τοπικούς και εθνικούς τίτλους με τις ομάδες U – 14, U – 16 και U – 18. Τη σεζόν 2007 – 2008 πέρασε και από το ελβετικό πρωτάθλημα φούτσαλ, ενώ για μικρό διάστημα πήγε και στην Ιταλία.

– Τι σε ώθησε να πάρεις τη μεγάλη απόφαση να ξενιτευτείς και μάλιστα σε τόσο μικρή ηλικία;
«Το σχέδιο που μου παρουσίασε για την ομάδα ο πρόεδρος, ο Ηλίας Δημητριάδης, ήταν και το βασικό μου κίνητρο να δουλέψω στην Ελλάδα. Πιστεύω στη δουλειά μου, εμπιστεύομαι τους παίκτες μου και τη διοίκηση και θεωρώ ότι όλοι μαζί μπορούμε να κάνουμε κάτι πολύ θετικό. Παρά το νεαρό της ηλικίας μου, έχω αποκτήσει αρκετή πείρα τα τελευταία χρόνια».

– Τι γνώριζες για το ελληνικό πρωτάθλημα πριν απαντήσεις θετικά στην πρόταση των Γυπαετών; Πως έγινε η κρούση από τον Ηλία Δημητριάδη;
«Πριν έρθω στην Ελλάδα, πραγματικά δεν ήξερα τίποτα για το ελληνικό ποδόσφαιρο σάλας. Απλά είχα στο μυαλό μου ότι η Αθήνα ’90 είχε συνεχείς παρουσίες στο UEFA Futsal Cup και το ότι είναι η πιο δυνατή ομάδα στο πρωτάθλημα».

– Έχοντας πάρει μία πρώτη γεύση από το τι εστί ελληνικό φούτσαλ, μπορείς να πεις τα πρώτα δικά σου συμπεράσματα για το επίπεδο εδώ;
«Ειλικρινά, έχω ξαφνιαστεί από την ποιότητα του ελληνικού φούτσαλ. Στα φιλικά παιχνίδια παίξαμε με καλές ομάδες και είδα παίκτες με σημαντικές δυνατότητες».

– Αν σε μία κλίμακα από το 1 έως το 10 βάζαμε την Ισπανία στο 10 και την Πορτογαλία στο 8 ή στο 9, που θα τοποθετούσες την Ελλάδα;
«Είναι μία δύσκολη ερώτηση για να απαντήσω, καθώς οι γνώσεις μου για το ελληνικό φούτσαλ δεν είναι ακόμη στο καλύτερο σημείο τους. Με τις πρώτες εμπειρίες μου θα τοποθετούσα την Ελλάδα στο 6 αυτής της κλίμακας και πιστεύω ότι υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις ώστε μέσα σε δύο ή τρία χρόνια το ελληνικό φούτσαλ να ανέβει ακόμη περισσότερο. Η καλύτερη απόδειξη γι’ αυτό είναι η πρόκριση της Αθήνας ’90 στους 16 του UEFA Futsal Cup, σε επίπεδο που μόνο οι δυνατές ομάδες φτάνουν. Πιστεύω ότι πλέον είναι θέμα κινήτρου και υπερηφάνειας για το ελληνικό ποδόσφαιρο σάλας».

– Ποιες είναι οι πρώτες ελλείψεις που έχεις επισημάνει για το ελληνικό «5»;
«Πρέπει το ελληνικό φούτσαλ να αρχίσει να εναρμονίζεται με τα ευρωπαϊκά δεδομένα. Ένα πρώτο σημείο που έχω επισημάνει είναι ότι χρειάζεται μεγαλύτερη προβολή του χώρου από τον Τύπο. Στην Πορτογαλία τα πιο σημαντικά έσοδα των ομάδων έρχονται από την τηλεόραση και ένα μέρος από την ομοσπονδία, η οποία βοηθάει πάρα πολύ. Σημαντικό είναι επίσης όλα τα ματς να παίζονται σε κλειστά γήπεδα, χωρίς αμφιβολία αυτό θα είναι ένα μεγάλο βήμα προς τα εμπρός για τον χώρο. Καταλαβαίνω, όμως, ότι ακόμη δεν μπορούν να το κάνουν αυτό όλες οι ομάδες».

– Θα σε βοηθήσει που θα έχεις υπό τις οδηγίες του πέντε παίκτες από πιο προηγμένο φουτσαλικό περιβάλλον;
«Οπωσδήποτε! Είναι παίκτες που έχουν άλλες εμπειρίες σε τακτικό επίπεδο και αυτό θα με βοηθήσει πολύ. Ωστόσο, η ομάδα μας δεν είναι μόνο οι ξένοι παίκτες. Είμαστε πραγματική ομάδα και όλοι οι παίκτες είναι σημαντικοί στη διάρκεια μίας περιόδου».

– Είχες τη δική σου επιρροή προς τους ξένους παίκτες ώστε να πουν το «ναι» και να έρθουν και εκείνοι στη χώρα μας;
«Ναι και αυτό είναι φυσιολογικό. Όμως, όλες οι μεταγραφές έγιναν σε συνάρτηση εμού και των υπευθύνων της ομάδας».

– Ποιους στόχους έχεις βάλει για τη φετινή πορεία των Γυπαετών;
«Αυτό που μπορώ να πω τώρα, είναι ότι θα κοιτάμε το κάθε παιχνίδι ξεχωριστά. Μπορώ, όμως, να εγγυηθώ ότι σε κάθε ματς θα μπαίνουμε με νοοτροπία νίκης, αλλά και με σεβασμό προς κάθε αντίπαλο. Κατά τη γνώμη μου θα είναι αποτυχία για μας αν δεν καταφέρουμε να μπούμε στις κορυφαίες τέσσερις ομάδες κατά την κανονική περίοδο».

– Γνωρίζεις τον ανταγωνισμό; Έχεις δει φιλικά παιχνίδια άλλων ελληνικών ομάδων;
«Είχα την ευκαιρία να δω κάποια DVD αγώνων άλλων ομάδων. Γνώρισα και κάποιους από τους αντιπάλους μας μέσα από τα φιλικά που κάναμε».


– Είχες ξαναέρθει στην Ελλάδα; Ποιες είναι οι πρώτες σου εντυπώσεις από τη χώρα μας;
«Είναι η τρίτη φορά που επισκέπτομαι την Ελλάδα. Η άποψή μου για τη χώρα είναι η καλύτερη δυνατή. Μου αρέσει πολύ η Αθήνα. Παράλληλα, είμαι πολύ ικανοποιημένος από το πώς μας έχουν αγκαλιάσει οι άνθρωποι της ομάδας και γενικά ο κόσμος στη χώρα σας».

Δημητριάδης: «Ο γυπαετός στο μπράτσο και στην καρδιά»
– Εδώ και  πόσο καιρό… τριγυρνούσε η ιδέα να προβείς σε αυτή την πρωτοποριακή για τα ελληνικά δεδομένα κίνηση, με ξένο προπονητή και ξένους παίκτες;
«Από την αρχή της ενασχόλησής μου με τη σάλα και μετά την άνοδό των Γυπαετών εδώ και δυο χρόνια στην Α’ Εθνική, μέσα από ταξίδια που πραγματοποίησα σε ανεπτυγμένες φουτσαλικά χώρες, είχα την ευκαιρία να θαυμάσω αυτό το άθλημα σε άλλο επίπεδο. Μέσα από τα διεθνή τουρνουά που οργάνωσα ήρθα πολύ κοντά με παράγοντες του φούτσαλ της Ουκρανίας, της Μολδαβίας, της Ρωσίας, της Ιταλίας, της Σερβίας και πρόσφατα της Πορτογαλίας, χώρες που έχουν προωθήσει με μεγάλα βήματα το συναρπαστικό αυτό σπορ. Όταν δε είδα το εκπληκτικό ταλέντο που κρύβουν οι πιτσιρίκοι στην Πορτογαλία δεν περίμενα άλλο. Ήξερα ότι η κίνηση αυτή θα δώσει ώθηση όχι μόνο στην ομάδα μου αλλά και στο ελληνικό πρωτάθλημα».

– Πως βρήκες την… άκρη με τον Ρουί Γκιμαράες και τους πέντε ξένους;
«Όταν  κανείς θέλει να προχωρήσει σε κάτι παραπάνω και το πιστεύει, η άκρη είναι ορατή. Ο Ρουί μου προτάθηκε από φίλο πρόεδρο ξένης ομάδας, οι τέσσερις παίκτες είναι προσωπικές του επιλογές, ενώ ο Βραζιλιάνος μου προτάθηκε από μάνατζερ φούτσαλ».  

– Τι τους είπες για να τους πείσεις να αφήσουν τις χώρες τους και να ξενιτευτούν στην Ελλάδα, που σίγουρα δεν είναι και τόσο προηγμένη φουτσαλικά;
«Τις πρώτες εικόνες οι παίκτες είχαν στην Ελλάδα όταν ήρθαν για το RIVER CUP 2009 τον Ιούνιο. Μεγάλο ρόλο έπαιξε ο προπονητής τους, που τους είπε τα καλύτερα για την οργάνωση και τη φερεγγυότητα της ομάδας μας, αλλά και το κίνητρο να φτιάξουν όνομα και να πρωταγωνιστήσουν στο πρωτάθλημά μας. Φυσικά φρόντισα και η φιλοξενία μας να είναι άψογη από κάθε άποψη και η υποστήριξη υλική και ηθική συνεχής. Είναι παιδιά που άφησαν την οικογένειά τους για πρώτη φορά και ήρθαν σε μια άγνωστη χώρα».

– Σίγουρα κάτι που ενδιαφέρει όλους τους φίλους της σάλας, είναι το πόσο σου κοστίζει όλο αυτό το εγχείρημα. Θα μπορούσες να μας δώσεις, με νούμερα, το μέχρι τώρα μπάτζετ του συλλόγου;
«Σίγουρα πρέπει κανείς να αγαπάει πολύ αυτό το άθλημα και την ομάδα του, ώστε να ματώσει  οικονομικά και να φέρει αυτούς τους παίκτες και αυτόν τον ικανότατο προπονητή στην Ελλάδα. Ένας ξένος παίκτης πρέπει να κοστίζει τρεις φορές όσο ένας Έλληνας μέσος παίκτης, αν λάβουμε υπόψη ενοίκια, διαδίκτυο, κοινόχρηστα, διατροφή και αεροπορικά ταξίδια. Μόνο τα ταξίδια, όπου καλύψαμε και την επιστροφή τους στις πατρίδες τους τις αργίες των Χριστουγέννων, υπερβαίνουν τα 5000 ευρώ. Το φετινό μπάτζετ του συλλόγου πρέπει να βρίσκεται στην κορυφή της ελληνικής σάλας».

– Από την  πρώτη ημέρα που οι Γυπαετοί μπήκαν στο φουτσαλικό στερέωμα, έχεις συγκεντρώσει πάνω σου τα φώτα με διάφορες κινήσεις για το καλό του χώρου. Τι σε ωθεί σε αυτές τις κινήσεις;
«Τα  φώτα δεν με ενδιαφέρουν καθόλου, ούτε έχω ανάγκη δημοσιότητας ή δόξας. Αυτό που με ωθεί είναι η αγάπη γι’ αυτό το άθλημα και φυσικά για την ομάδα που είναι η οικογένεια και το πάθος μου. Ο γυπαετός είναι μόνιμο τατού στο μπράτσο μου και στην καρδιά μου».

– Ποιους  στόχους έχετε θέσει για φέτος στην ομάδα; Με τι θα είσαι εσύ ικανοποιημένος;
«Πιστεύω ότι η τετράδα είναι εφικτή, για να γίνει όμως αυτό πρέπει να γίνουμε ομάδα δεμένη τόσο μέσα στην σάλα όσο και στα αποδυτήρια. Τα ελληνόπουλα της ομάδας αγκάλιασαν τα ξένα παιδιά και τους έκαναν να νιώσουν σπίτι τους. Κάθε προπόνηση είναι ένα εξαιρετικό σχολείο γι’ αυτούς και θα είναι σημαντικό να ανέβουν αγωνιστικά από την συνύπαρξή τους με τους εξαιρετικούς τεχνικά Πορτογάλους.  Αυτό το άριστο κλίμα είναι εχέγγυο για μία καλή πορεία στο εξαιρετικό φέτος από ανταγωνιστικότητα πρωτάθλημα. Όμως, αποφασιστική θα είναι η συμβολή του προπονητή στο τεχνικό κομμάτι και στη διαχείριση του υλικού. Οι μέχρι τώρα εντυπώσεις από τα φιλικά είναι κάτι παραπάνω από ενθαρρυντικές».

– Τι σημαίνει για σένα το ποδόσφαιρο σάλας;
«Το  πιο όμορφο και  συναρπαστικό άθλημα στον κόσμο! Από τότε που έγινα φίλος του, το κλασικό ποδόσφαιρο μου φαίνεται εξαιρετικά ανιαρό, αργό και προβλέψιμο. Το ποδόσφαιρο σάλας έχει λαμπρό μέλλον και πιστεύω ότι και στην Ελλάδα θα πάρει τη θέση που του αξίζει αργά ή γρήγορα».

– Έχεις διοργανώσει με επιτυχία αρκετά διεθνή τουρνουά για το «5». Φέτος κυνηγάς κάτι μεγαλύτερο;
«Κάθε  χρόνο διοργανώνω τέλη Ιουνίου το RIVER CUP στα γήπεδά μου, με μεγάλη συμμετοχή από ομάδες του εξωτερικού. Η τελευταία κυπελλούχος του 2009 από το Βέλγιο, είχε στις τάξεις της παίκτες επαγγελματίες που διαφήμισαν το άθλημα. Τώρα, 2 με 3 Ιανουαρίου, οργανώνω το διεθνές τουρνουά “Futsal Acropolis” στο Χολίδειο, με βασικό στόχο τον ερχομό της Μπενφίκα. Είμαστε σε καλό δρόμο και σύντομα θα έχουμε απάντηση, ενώ έχουμε εξασφαλίσει συμμετοχές από Ρωσία, Σερβία, Νορβηγία, Ουκρανία και Αλβανία και πιστεύουμε σε ένα όμορφο διήμερο σάλας. Σκοπός μου είναι να διαθέσω όλα τα έσοδα της διοργάνωσης στη ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση του τελικού, σε καλό κανάλι και καλή ώρα, ώστε να το δουν όσο πιο πολλοί τηλεθεατές γίνεται. Προς αυτή την κατεύθυνση θα συνεργαστούμε μαζί με το futsalhellas.com αλλά και την Ένωσή μας για να μεγιστοποιήσουμε τα οφέλη για την ελληνική σάλα».

16/10/2009 - futsalhellas.com