Ο Κώστας Παππάς επιστρέφει στον τόπο του… εγκλήματος, που δεν είναι άλλος από το «Δαΐς». Ο 39χρονος γκολκίπερ αποτέλεσε την επιλογή του Δούκα στον έμπειρο πορτιέρο που έψαχνε, με τους δύο δρόμους να σμίγουν ξανά μετά από τέσσερα χρόνια ξεχωριστής πορείας. Ο Παππάς, εν τω μεταξύ, είχε καταφέρει να στεφθεί κυπελλούχος με τα Εκπ. «Ο Πλάτων» το 2008 και πριν ένα μήνα να… χαϊδέψει το ίδιο τρόπαιο με την Ολυμπιάδα.
Μιλώντας στο futsalhellas.com, ο Παππάς είπε μεταξύ άλλων: «Χαίρομαι που επιστρέφω σε ένα οικείο περιβάλλον. Αποτέλεσε δέλεαρ να γυρίσω και να βοηθήσω τον Δούκα να επανέλθει στους τίτλους».

– Επιστρέφεις στον Δούκα μετά από τέσσερα χρόνια. Ποια είναι τα συναισθήματα που σου γεννά αυτή η επιστροφή;
«Καταρχήν, χαίρομαι επειδή επιστρέφω σε ένα περιβάλλον οικείο, όπου έχω φίλους με τους οποίους έτσι κι αλλιώς, κατά το διάστημα των τεσσάρων ετών που μεσολάβησαν, δεν έχω χάσει επαφή. Βέβαια, έχουν αλλάξει και αρκετά πρόσωπα σε σχέση με την ομάδα του ΑΣΕΔ που “άφησα”, ωστόσο και με κάποιους “νέους”, όπως για παράδειγμα τον Γκρίτζαλη, είμαστε φιλαράκια. Νομίζω, πάντως, ότι θα έχει πλάκα που τώρα εγώ θα είμαι ο “νέος”, ενώ κάποιοι “παλιοί” δεν ήταν στην ομάδα όταν πήγα στον Πλάτωνα...».

– Πως πείστηκες να γυρίσεις σε μία ομάδα που ο ανταγωνισμός στην θέση του τερματοφύλακα θα είναι μεγάλος, από την στιγμή που υπάρχει ο Χρήστος Αχής στο ρόστερ;
«Μετά από μία συζήτηση που είχα με τον Τάκη (Λιούτα), αποτέλεσε δέλεαρ για μένα η σκέψη να επιστρέψω στην ομάδα όπου βίωσα μοναδικές στιγμές στην καριέρα μου – με τίτλους, συμμετοχή στο UEFA Futsal Cup και, πάνω απ’ όλα, την τύχη να τις μοιραστώ με φίλους – και να την βοηθήσω όσο μπορώ για να επανέλθει στους τίτλους. Όσον αφορά τη θέση του τερματοφύλακα, το καλό είναι πως με τον Χρήστο είμαστε φίλοι και δεν υπάρχει αντιπαλότητα μεταξύ μας. Ο Χρήστος τα τελευταία χρόνια έχει δουλέψει πολύ και δικαιολογημένα χαρακτηρίζεται ως εκ των κορυφαίων. Ο ανταγωνισμός μας είναι δεδομένος, αλλά και απαραίτητος, τόσο για την ομάδα, όσο και για εμάς. Θεωρώ πως μας βοηθά να βελτιωθούμε και να προσπαθούμε στην προπόνηση και στον αγώνα να βγάζουμε τον καλύτερο εαυτό μας. Βέβαια, είναι λογικό όποιος δεν παίζει να αισθάνεται άσχημα, ωστόσο και οι δύο γνωρίζουμε πως το συμφέρον για το σύνολο είναι να παίζει ο καλύτερος».

– Για ένα χρόνο έπαιξες στον Πλάτωνα και μετά για τρία στην Ολυμπιάδα. Τι κέρδισες από αυτές τις δύο ομάδες;
«H ψυχρή γλώσσα των αριθμών λέει πως κέρδισα ένα Κύπελλο με τον Πλάτωνα και μία ακόμα συμμετοχή σε τελικό Κυπέλλου με την Ολυμπιάδα. Πίσω από τα στατιστικά, έζησα μία μαγική χρονιά στον Πλάτωνα με τη γνωστή και ελαφρώς παρεξηγημένη “παρέα”, με την οποία θα μπορούσαμε να έχουμε φτάσει πολύ ψηλότερα εάν η ομάδα δεν είχε διαλυθεί. Τα τρία χρόνια που ακολούθησαν κύλησαν επίσης πολύ όμορφα και σ’ αυτό έπαιξαν σημαντικό ρόλο και οι “μικροί” της Ολυμπιάδας. Ο Γιάννης Πάνου είναι πραγματικά πολύ τυχερός που έχει αυτά τα παιδιά στην ομάδα του, γιατί, εκτός από πολύ ταλαντούχοι είναι και άψογοι χαρακτήρες. Το πιο σημαντικό που έχω αποκομίσει πάντως από αυτές τις χρονιές, αλλά και από όλα αυτά τα χρόνια που έχω την τύχη να παίζω ποδόσφαιρο σάλας και, που τελικά, είναι αυτό που μένει, είναι οι φίλοι».

– Ποια θα χαρακτήριζες ως την κορυφαία στιγμή της καριέρας σου σε συλλογικό επίπεδο;
«Δύο είναι οι επιτυχίες που πάντα θα θυμάμαι και θα σκέφτομαι ως τις πιο σημαντικές για μένα: η κατάκτηση του Κυπέλλου το 2008 με τον Πλάτωνα και το νταμπλ του 2001 με τον Δούκα. Κάθε μία, στη δεδομένη στιγμή που επιτεύχθηκε είχε την δική της, ξεχωριστή σημασία για μένα και νομίζω πως η ερχόμενη χρονιά θα φέρει και την τρίτη της λίστας».

– Ο Δούκας ενισχύθηκε πολύ σε αυτή τη μεταγραφική περίοδο. Αυτή τη φορά μπορεί να κάνει την υπέρβαση και να πάρει τον τίτλο;
«Ο Δούκας και τη χρονιά που πέρασε έδειξε πως σε αγωνιστικό επίπεδο δεν στερείται της Αθήνας ’90. Υπήρξαν άλλες παράμετροι που καθόρισαν την εξέλιξη του πρωταθλήματος, η έλλειψη κάποιων συγκεκριμένων συστατικών στη χημεία και την ψυχολογία της ομάδας, που δεν της επέτρεψε να γευτεί την επιτυχία. Το καλό είναι πως τα σημεία αυτά έχουν εντοπιστεί και αν δουλέψουμε σωστά ολόκληρη την χρονιά πάνω σ’ αυτά, στο τέλος θα μπορέσουμε να πανηγυρίσουμε την επιστροφή του Δούκα στους τίτλους».  

– Έχεις τιμήσει την εθνική ομάδα όσο λίγοι. Πως βλέπεις την προσπάθεια που γίνεται τώρα με τον Στέφανο Σοϊλεμέ στον πάγκο;
«Μέσα από τις συζητήσεις που κάνουμε κατά καιρούς με κάποια από τα παιδιά που παίζουν στην εθνική, εισπράττω μόνο θετικά σχόλια για την δουλειά του Στέφανου. Μέσα από τα σκορ των τελευταίων αγώνων, αλλά και από το πρόσωπο που δείχνει η εθνική στα παιχνίδια της, φαίνεται πως έχει γίνει μεγάλη πρόοδος, η ομάδα αποκτά πλέον ξεκάθαρο αγωνιστικό προφίλ, κάτι που έλειπε τα προηγούμενα χρόνια και θεωρώ πως συνεχίζοντας με την ίδια μεθοδικότητα τα αποτελέσματα της δουλειάς του Στέφανου και των παικτών θα φανούν».

– Η εθνική θα παίξει στον προκριματικό όμιλο της Βουλγαρίας. Έχουμε πιθανότητες να περάσουμε;
«Από τον όμιλο αυτό, κατά την άποψή μου, η εθνική μας ομάδα είναι το πρώτο φαβορί για να περάσει. Αρκεί να πιστέψουν τα παιδιά στην δουλειά που έχουν κάνει και που θα εξακολουθήσουν να κάνουν μέχρι τον Οκτώβριο».

20/7/2011 – futsalhellas.com