Ο Χρήστος Αχής αποτέλεσε το πρότυπο του σύγχρονου τερματοφύλακα στην σάλα και έναν από τους κορυφαίους στην θέση του στη χώρα μας. Με παραστάσεις από κορυφαίους αγώνες, υπήρξε βασικό στέλεχος των ομάδων που αγωνίστηκε αλλά φυσικά και της Εθνικής.

Με σωματοδομή τερματοφύλακα αλλά και κινήσεις αμιγώς φουτσαλικές, ήταν ο πρώτος γκολκίπερ που έβγαλε το futsal στην χώρα μας από τις υποδομές. Με συμπαίκτες “σύμβολα”, ανδρώθηκε πολύ νωρίς και πήρε φανέλα βασικού στη γαλανόλευκη, αν και εξαιρέθηκε αδίκως για αρκετά χρόνια από τις αποστολές της στο ξεκίνημα της καριέρας του. Γι’ αυτό άλλωστε και μπήκε στη λίστα του Hall Of Fame στη μεγάλη ψηφοφορία του Futsalhellas.

H στήλη “Futsal History X” δίνει βήμα στον Χρήστο Αχή, προκειμένου να κάνει μια “βουτιά” στις αναμνήσεις του και να θυμηθεί το παιχνίδι εκείνο που δεν πρόκειται να ξεχάσει ποτέ του. Και ναι, είχε να κάνει με το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα.

Αφού πρώτα έκανε αναφορά στη μεγαλειώδη πρόκριση μέσα στη Μάλτα πριν έντεκα χρόνια, εν συνεχεία θυμήθηκε μια εμφάνισή του 2008 εκτός έδρας με τους Ρουμάνους. Αυτό το ματς έχει αποτυπωθεί στο μυαλό του, διότι είχε κατεβάσει ρολά. Αποτέλεσε ουσιαστικά τον “προάγγελο” του θριάμβου της Εθνικής στη Μάλτα.

“ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΜΟΥ ΜΑΤΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΡΟΥΜΑΝΟΥΣ”

“Ομολογώ ότι είναι δύσκολο να ξεχωρίσω μόνο ένα παιχνίδι, αλλά σίγουρα η πρόκριση με την Εθνική ομάδα στη Μάλτα το 2009, ήταν μια στιγμή που θα μείνει αξέχαστη, καθώς τόσο σε ομαδικό όσο και σε προσωπικό επίπεδο είχαμε πιάσει εξαιρετική απόδοση και είναι ένα τουρνουά που στην πορεία δημιούργησε μια αγαπημένη ομάδα με όλη την έννοια της λέξης για πολλά χρόνια τόσο εντός όσο και εκτός γηπέδων”, ανέφερε αρχικά στο Futsalhellas.com και σχολίασε μετέπειτα:

“Σε καθαρά προσωπικό επίπεδο μου έχει μείνει το παιχνίδι με τη Ρουμανία στο Buzau το 2008, που είχαμε κερδίσει 3-5 και είχα κάνει ένα από τα καλύτερα μου παιχνίδια. Οι Ρουμάνοι, πριν λίγες εβδομάδες είχαν συμμετάσχει στο Euro και ήταν το πρώτο τους φιλικό μετά από μια πολύ καλή πορεία και δεν περίμεναν τόσο σθεναρή αντίσταση! Σε αυτά τα φιλικά που είχαμε κάνει εξαιρετικές εμφανίσεις και ήταν ο προάγγελος της πρόκρισης στη Μάλτα μετά από λίγο καιρό”.

Δεν έμεινε όμως μόνο εκεί και συνέχισε: “Οι περισσότεροι από τους Ρουμάνους που ήταν επαγγελματίες, παρόλο που προερχόντουσαν από Euro με πολύ καλή παρουσία και φυσικά δεν μας γνώριζαν, περίμεναν ότι θα είχαν ένα εύκολο φιλικό ανασύνταξης. Μετά τον αγώνα ρωτούσαν να μάθουν πληροφορίες για τους παίκτες μας, μέσα σε αυτούς και εγώ, που τους είχαν κάνει εντύπωση, καθώς δεν περίμεναν σε καμία περίπτωση να χάσουν. Θεώρησαν, ότι ήμασταν επαγγελματίες και ψάχνανε σε ποια λίγκα παίζαμε, καθώς δεν μπορούσαν να δεχτούν ότι είχαν χάσει από ερασιτέχνες!”.

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ, ΤΟ ΓΚΟΛ ΜΕ ΤΗ ΦΑΝΕΛΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ’90 ΚΑΙ Η ΑΕΚ

Φυσικά, δεν θα μπορούσε να μην αναφερθεί στις εγχώριες στιγμές που ξεχωρίζει: “Κλείνοντας, σίγουρα σε συλλογικό επίπεδο έχω ζήσει πάρα πολλές αξέχαστες στιγμές που έχουν μείνει χαραγμένες στη μνήμη, όπως το πρώτο μου πρωτάθλημα με τον Δούκα 19 χρονών που ήταν η πρώτη μου χρονιά στο άθλημα σε ανταγωνιστικό επίπεδο, έστω και αν έπαιζα ελάχιστα, το πρωτάθλημα του 2012 με την Αθήνα ’90 που είχα σκοράρει και το τελευταίο γκολ και με κρατούσε αγκαλιά ο Στρατής για να μην ξεφύγω, που ήταν ένα συναισθηματικό ξέσπασμα για μένα, αλλάζοντας στρατόπεδο μετά από 12 χρόνια και φυσικά όταν πρωτοφόρεσα τη φανέλα της ΑΕΚ, έστω και στα ποδοσφαιρικά γεράματα για τους γνωστούς λόγους”.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:

Futsal History X: Ο Κώστας Σταματίου και το Κύπελλο με την Ηλιούπολη

Futsal History X: Ο Μουρδουκούτας δεν ξεχνά το χειροκρότημα των Ισπανών