Τον Nίκο Χαραλαμπόπουλο όλοι τον γνωρίζουν σαν εναν απο τους πλέον καταξιωμένους αθλητικούς δημοσιογράφους στην χώρα μας. Λίγοι όμως γνωρίζουν οτι υπήρξε και ενας απο τους πρωτεργάτες του futsal στην Ελλάδα, δημιουργώντας τις υποδομές και προβάλλοντας έντυπα το σπορ στα πρώτα χρόνια του, αλλά και συμβάλλοντας πιο ουσιαστικά προωθώντας τις διαδικασίες αναγνώρισης στην ΕΠΟ. Μας μιλησε για το παρόν και το μέλλον του αθληματος στην χώρα μας.

Πες μας καποια ιστορικά στοιχεια, απο που ξεκινησες την δημοσιογραφία, πως ασχολήθηκες με την Σαλα;

Ξεκίνησα την δημοσιογραφία το 1982 στην Βραδυνη. Έκανα τα κάτωθι:

Πολιτικές εφημεριδες: Βραδυνη, 24 ΩΡΕΣ και Πρώτη.

Αθλητικές Εφημεριδες: ΦΩΣ (35 χρόνια), και περιοδικά σε Εξέδρα, Πρωταθλητή, Αθλητική Ηχώ.

Τηλεόραση: Αντέννα (17 χρόνια) και ΜΕΓΚΑ (λίγους μήνες)

Ραδιόφωνο: ΕΡΑ (14 χρόνια) και Σπορτ ΦΜ (5 χρόνια)

Γραφεία Τύπου: ΚΟΕ (κολυμβητική ομοσπονδία) και ΕΟΥΔΑΑΤΚ (τεχνική κολυμβηση), Ολυμπιάδα 2004 (ONS Supervisor ).

έντυπα: mini football news (14 χρόνια, μηνιαία έκδοση) , «η Πισινα» ((13 χρόνια, διμηνιαία έκδοση), «Ατζέντα πισινα « (ετήσιος οδηγός) Ατζέντα futsal (ετήσιος οδηγός).

Ιστοσελίδες:

«minifootballnews.gr”.

pisina.net”. 

Με την σάλα ασχολήθηκα ως Δημοσιογραφος, εκδότης και παράγοντας την περίοδο 1995-2011.

Το 1995 αποδέχθηκα πρόταση του κυρίου Θοδωρη Νταρλα και του αείμνηστου Βαγγελη Παλαντζα και με δική μου πρωτοβουλία συνέβαλα στην ένταξη του αθλήματος στην ΕΠΟ και την δημιουργία της πρώτης επιτροπής ποδοσφαιρου Σαλας στην Ομοσπονδία. Ήμουν ο συνδετικός κρίκος για τις επαφές των εκπροσώπων του χώρου με τον πρόεδρο της ΕΠΟ Κώστα Τριβελα και τον συνεργάτη του και πρόεδρο της τεχνικής επιτροπής της ΕΠΟ Λεωνίδα Σειτανίδη. Ο Λεωνιδας ήταν παράλληλα πρόεδρος του ΝΟ Βουλιαγμενης. Εγώ ήμουν ο πρώτος ρεπόρτερ του πολο στην Ελλάδα και ο ρεπόρτερ της ΕΠΟ στον Αντεννα. Η άριστη σχεση μου με τους κκ Τριβελα και Σειτανίδη βοήθησε τα μέγιστα για την ένταξη του αθλήματος της Σαλας στην ΕΠΟ.

Μετά απο 20 χρόνια, τι εχεις να θυμάσαι και πως σου φαινεται η εξέλιξη απο τότε; 

Δεν υπάρχει εξέλιξη. Υπάρχει στασιμότητα να μην πω οπισθοδρόμηση .

Ήσουν ένας απο τους πρώτους ανθρώπους που ασχοληθηκαν με τον χώρο! Τι πιστευεις οτι σε τραβηξε;

Οι άνθρωποι και οι προοπτικές που είχε ο χώρος και οι οποίες δεν αξιοποιήθηκαν ποτέ.

Αξιζει ο χώρος να ασχοληθεί κανείς ή παραμένει ενα ωραίο χόμπυ για όλους;

Υπάρχουν απεριόριστες δυνατότητες. Χρειάζεται άμεση κινητοποίηση σοβαρών ατόμων που υπάρχουν στον χώρο και φυσικά αγαστη συνεργασία μεταξυ τους. Έξω απο σωματειακά και προσωπικά συμφέροντα.

Πως ονειρεύεσαι την εξέλιξη του αθλήματος;

Αξιοκρατία, συνεργασία, συμπόρευση,

Ποιο είναι το όνειρο σου για τη Σαλα στην χώρα μας; Αν σου δινόταν μια θέση στον χώρο τι κινήσεις θα εκανες;

Μεγάλη ερώτηση. Μεγάλη απάντηση. Χρειάζεται  χρόνος. Δυστυχως δεν εχω…. Πρέπει να ζήσω την οικογένεια μου.

Ολα πρεπει να ξεκινήσουν απο την ΕΠΟ. Ενεργοποίηση των Ενώσεων, διεκδίκηση ωρών σε κλειστά γυμναστήρια, αξιοποίηση όλων των χώρων 5Χ5 στην Ελλάδα, αξιοποίηση όλων των σοβαρών ανθρώπων που ασχολήθηκαν ή εξακολουθούν να ασχολούνται με τον χώρο, οργάνωση πανελληνίων ή περιφερειακών πρωταθλημάτων στις υποδομές, προβολή του χώρου και όλων των πρωταθλημάτων μεσα απο την Ένωση, αξίωση απο την ΕΠΟ ολα τα πρωταθλήματα ή τουρνουα να γίνονται με 5 παίκτες μέχρι την κατηγορία τζουνιορ (Κ11).

Και αλλα πολλά….

Ποιους παικτες και παράγοντες ξεχωρίζεις απο ολα αυτά τα χρόνια;

Ντάρλας, Δούκας, Πετρίδης, Μπέριος, Νικολάου, Λιάρος, Εμμανουηλίδης, Παλάντζας, Μπελτσίδης, Μοστριός, Ζιάβας, Μπούσμπουρας, Σοιλεμές, Ρούπτσος, Μιχάλης.

Θεωρώ ότι ο Γιάννης Οικονομίδης οδήγησε τον χώρο σε οπισθοδρόμηση. Επίσης ο Κώστας Μαρινάκης δεν επιτέλεσε τον ρόλο που θα μπορούσε. Κρίμα.

Συγνώμη λείπω απο τον χώρο απο το 2010 και μετα…

Τι λείπει απο την Σαλα και τότε και τώρα;

Η ανυπαρξία της ΕΠΟ και η έλλειψη σχεδίου και οράματος απο την ΠΕΠΣΣ.

Τι θα συμβούλευες τώρα σε παικτες και προπονητές;

Επιλογή των κατάλληλων προσώπων για να πάει το άθλημα μπροστά. Συνεργασία όλων των φορέων.

Ποιά ειναι η πιο ευχάριστη σου αναμνηση απο την Σαλα, μια στιγμή που απομονώνεις απο τότε;

Η παρουσια μου στο πρωτο ταξιδι της Εθνικής ομαδας στο εξωτερικό. Το 1998 (Δεκέμβριος) στην Ρωσία.

Αυτή η συνέντευξη  έγινε με σκοπό να μάθουν οι πιο νέοι την ιστορία του αθλήματος μέσα απο τους πρωτεργάτες του χώρου. Με έμφαση στους πρωταγωνιστές επιχειρούμε να φωτογραφίσουμε τα πρώτα χρόνια του futsal στην χώρα μας για να μάθουν όλοι τις ανέκδοτες ιστορίες της εποχής εκείνης. Η επιλογή των προσώπων γίνεται χωρίς καμία διάθεση να ξεχωρίσουμε κάποιον βάση ικανοτήτων ή προσφοράς, αλλά με γνώμονα να προσεγγίσουμε ανθρώπους που δεν ειναι πλέον κοντά στο αθλημα αλλά αποτέλεσαν μέρος της ιστορίας του, και να τους επανασυστήσουμε στο ευρύ κοινό.